Uzasadnienie
W dniu 1 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego) A. i A. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody w rozpoznaniu złożonego przez nich odwołania od decyzji Starosty z dnia 20 maja 2014 r., mocą której stwierdzono, że decyzja tego organu z dnia 16 lutego 2012 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu E. B. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej na działce nr [...] i fragmencie działki nr [...] w R. została wydana z naruszeniem prawa oraz odmówiono jej uchylenia z uwagi na fakt, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Stosownie do treści art. 88a ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykonuje zadania określone przepisami prawa budowlanego, a w szczególności pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewodów i wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego oraz sprawuje nadzór nad ich działalnością.
A zatem, przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody w niniejszej sprawie, skarżący powinni byli wystąpić z zażaleniem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w terminie.
Ponieważ z akt administracyjnych sprawy nie wynikało, aby skarżący wystosowali takie zażalenie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lipca 2015 r., wezwano ich do wskazania, czy zwracali się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na niezałatwienie przez Wojewodę sprawy w terminie. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 7 lipca 2015 r. skarżący wyjaśnili, że złożyli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Do pisma tego zostało dołączone pismo z dnia 7 lipca 2015 r. wystosowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie, stanowiące zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, wraz z potwierdzeniem jego nadania w dniu 7 lipca 2015 r.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody nie wyczerpali trybu zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarga do Sądu została wniesiona przez złożeniem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Z jednoznacznej treści art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zaś, że wyczerpanie środków zaskarżenia winno poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Złożenie przez skarżących zażalenia na niezałatwienie sprawy po wniesieniu skargi do Sądu nie może konwalidować tego braku. W dalszym bowiem ciągu należy uważać, że skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia.
W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę jako niedopuszczalną odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.