Uzasadnienie
Skarżący Krystyna i Ryszard R. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B., zarzucając, iż organ ten nie załatwił ich wniosku o wydanie z akt administracyjnych odpisu decyzji o pozwoleniu na budowę pomostu i schodów w B. przy ul. C.
39. W szczególności twierdzili, iż żądanie wydania odpisu decyzji doręczyli organowi w dniu 7 kwietnia 2000 r., zaś Prezydent od tego czasu nie załatwił sprawy, gdyż nie wydano żądanego odpisu lub postanowienia o odmowie jego wydania. Skarżący wyjaśnili też, iż przed wniesieniem skargi do Sądu wnieśli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na niezałatwienie sprawy w terminie. Na dowód swoich twierdzeń dołączyli do akt kopie wniosku o wydanie odpisu decyzji i zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie. Na uzasadnienie tego wniosku podniesiono, iż skarga na bezczynność jest dopuszczalna w sytuacjach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 4 poz. 368 ze zm./. Ponadto wskazano, iż organ administracyjny nie jest zobowiązany do wydawania odpisów z akt administracyjnych osobom, które nie są stroną postępowania.
Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
Przede wszystkim Sąd uznał, iż wniesiona skarga jest dopuszczalna.
Po pierwsze skarżący przed wniesieniem skargi wyczerpali służące im w postępowaniu administracyjnym środki odwoławcze, gdyż wnieśli zażalenie w trybie art. 37 Kpa. Wprawdzie skarżący w sprawie, która dotyczy wydania z akt odpisu decyzji o pozwoleniu na budowę wnieśli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do samorządowego kolegium odwoławczego, które nie jest właściwe w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę, jednakże w świetle art. 65 Kpa nie powinno to mieć znaczenia dla oceny wyczerpania służących im środków odwoławczych.
Po drugie skarga jest dopuszczalna w myśl art. 17 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Stosownie do wskazanych przepisów sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów wówczas, gdy organ administracyjny jest uprawniony do podjęcia decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, które kończy postępowanie albo które rozstrzyga sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zdaniem Sądu załatwiając żądanie wydania z akt odpisu decyzji organ administracyjny ma obowiązek wydania takiego odpisu lub podjęcia postanowienia o odmowie wydania odpisu.
Wynika to z art. 74 par. 2 Kpa. Przepis ten jest wprawdzie tak sformułowany, jakby stanowić miał podstawę wydania postanowienia o odmowie wydania odpisu z akt jedynie stronie oraz w sytuacjach, o których mowa w par. 1 tego artykułu, jednakże z uwagi na możliwość zapewnia obywatelowi prawa do sądu winien być on interpretowany w sposób rozszerzający, to znaczy winien mieć zastosowanie również wtedy, gdy organ administracyjny odmawia wydania odpisu z akt administracyjnych dlatego, że nie uznaje wnioskodawcy za stronę postępowania. W przeciwnym bowiem razie istotny spór dotyczący tego, czy określony podmiot jest stroną postępowania nie byłby poddany kontroli w administracyjnym postępowaniu instancyjnym oraz w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
W konsekwencji skarga na bezczynność organu polegająca na niezałatwieniu żądania wydania z akt odpisu decyzji jest dopuszczalna, gdyż sprawa ta może być załatwiona poprzez wydanie postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie /art. 17 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym/.
Przechodząc do oceny zasadności skargi stwierdzić należy, iż jest ona uzasadniona, gdyż mimo złożenia przez skarżących wniosku o wydanie z akt sprawy odpisu decyzji o pozwoleniu na budowę wniosek ten nie został załatwiony poprzez wydanie żądanego odpisu lub podjęcia postanowienia o odmowie jego wydania.
Uwzględniając skargę Sąd nakazał Prezydentowi Miasta B. wydanie uwierzytelnionego odpisu decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 29 lutego 2000 r. (...) o udzieleniu Tomaszowi M. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych, polegających na budowie pomostu i schodów na nieruchomości położonej w B. przy ul. C. 39, bądź wydania w tym samym terminie postanowienia o odmowie wydania skarżącym uwierzytelnionego odpisu tej decyzji, gdyż z art. 26 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wynika, iż uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny jest uprawniony zobowiązać organ administracyjny nie tylko do wydania aktu /w niniejszej sprawie postanowienia/, ale także do dokonania czynności /w niniejszej sprawie wydanie uwierzytelnionego odpisu decyzji/.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy powołanych przepisów orzekł jak w sentencji