Uzasadnienie
R. B. w dniu 4 sierpnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 14 listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Gd 131/16. Z uzasadnienia skargi wynika, że organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wskazanego wniosku o udostępnienie informacji publicznej pomimo tego, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Gd 42/16 już raz nakazał organowi rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 14 listopada 2016 r.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy potwierdzając powyższe okoliczności wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że wniesienie skargi powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki zarówno procesowe, jak i materialnoprawne. Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy. Powyższa zasada została unormowana w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), stanowiącym o obowiązku odrzucenia skargi, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji.
Taki stan zaś trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 26 marca 2013 r., I OSK 600/13, dostępne na stronie https: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność Wójta Gminy w sprawie nieudzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem skarżącego z dnia 14 listopada 2013 r.
Sądowi z urzędu wiadomo, iż postępowanie w sprawie ze skargi R. B. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania tego samego wniosku zostało już wcześniej wszczęte na skutek wniesienia w dniu 23 grudnia 2013 r. skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Gd 42/16 i sprawa została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r. zobowiązującym organ do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 14 listopada 2013 r. Oznacza to, że skarżący wniósł drugą skargę na bezczynność organu w sprawie, która była już przedmiotem rozpoznania i prawomocnego rozstrzygnięcia przez sąd. Pomiędzy niniejszą sprawą a wszczętą wcześniej i prawomocnie rozstrzygniętą sprawą o sygn. akt II SAB/Gd 42/16 zachodzi niewątpliwa tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając postępowanie w niniejszej sprawie za niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odrzucił skargę.