Uzasadnienie
B. W. i J. W. wnieśli skargę z dnia 27 sierpnia 2014 roku na bezczynność Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowalnego dla miasta na prawach powiatu (dalej w skrócie określanego jako "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego") w przedmiocie nieprawidłowości dotyczących wyprowadzenia przewodów kominowych. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że pismem z dnia 14 stycznia 2011 roku wystąpili do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o podjęcie działań zmierzających do wyeliminowania uciążliwości związanych z prowadzeniem przez J. K. pralni chemicznej. Pismem z dnia 28 lutego 2011 roku sprawa została przekazana - według właściwości - Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowalnemu. W dniu 17 czerwca 2013 roku skarżący złożyli zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego. Uznając zażalenie za zasadne, organ odwoławczy - postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2013 roku - orzekł o wyznaczeniu organowi pierwszej instancji terminu do załatwienia sprawy do dnia 30 sierpnia 2013 roku. Skarżący stwierdzili, że do dnia złożenia skargi organ nadzoru budowalnego nie wydał decyzji.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało zakończone decyzją tego organu z dnia 30 sierpnia 2013 roku, nr [...].
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a., a więc m.in. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku
- - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2003 r., sygn.. IV SAB/Wa 109/07, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego możliwe jest tylko w takim zakresie, w jakim możliwe jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z ust. 1 - 4a P.p.s.a.). Oznacza to, że skarga na bezczynność organów zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane są do wydania decyzji i postanowień, bądź do dokonania określonej czynności, a z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie.
Z nadesłanych do sprawy akt administracyjnych wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego prowadził postępowanie w przedmiotowej sprawie z przekroczeniem terminów zakreślonych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, jednakże ostatecznie w dniu 30 sierpnia 2013 roku wydał decyzję nr [...], stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu na podstawie przepisów art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane w sprawie stanu technicznego budynku usługowego (pralnia) przy ul. S. [...] w S., związanego z wyprowadzeniem przewodów kominowych w tym budynku.
Mając powyższe ustalenia na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w chwili złożenia skargi z dnia 27 sierpnia 2014 roku do Sądu, nie można było zarzucić organowi pierwszej instancji bezczynności. Przypomnieć bowiem należy, że skarga na bezczynność organów zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień, bądź do dokonania określonej czynności, z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie. Zgodnie z art. 149 P.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy sąd administracyjny może jedynie zobowiązać organ administracji do wydania w określonym terminie aktu.
Natomiast w sytuacji, kiedy żądana czynność została wykonana, mimo uprzedniej zwłoki, organ nie pozostaje w bezczynności. Przy czym nie ma wówczas znaczenia fakt, czy wydana decyzja, postanowienie lub inny akt są zgodne lub niezgodne z prawem. Istotne jest jedynie to, czy czynność owa została wykonana.
Reasumując, skoro przed wniesieniem skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego dla miasta na prawach powiatu w dniu 30 sierpnia 2013 roku wydał decyzję (w terminie zakreślonym przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego), stwierdzić należało, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego nie pozostawał w chwili wniesienia skargi w stanie bezczynności, a zatem skarga B. W. i J. W. z dnia 27 sierpnia 2014 roku jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało orzec jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., Sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wobec tego, że skarżący uiścili należny wpis od skargi w wysokości 100 zł, Sąd - na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił go zwrócić.