Uzasadnienie
W dniu 24 listopada 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła M. E. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Gdańsku w postępowaniu dotyczącym wykonania określonych robót budowlanych.
Z treści akt wynika, że dotyczy ona sprawy budynku przy ul. J. [...] w Gdańsku (dz. Nr [...], obr [...]), w której licząc od pisma skarżącej z dnia 26 lipca 2018 r. nie działo się nic. Dopiero w piśmie z dnia 22 września 2023 r. organ poinformował skarżącą, że na dzień 12 października 2023 r. zaplanował czynności kontrolne w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 8 września 2023 r. skarżąca skierowała do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku ponaglenie w przedmiotowej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Gdańsku poinformował, że skarżąca nie została uznana za stronę postępowania w przedmiotowej sprawie. Nadto, że w dniu 21 listopada 2023 r. organ wydał w tej sprawie decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.).
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.
Przesłankami tymi są:
* niewłaściwość sądu (pkt 1),
* niezachowanie terminu do wniesienia skargi (pkt 2),
* nieuzupełnienie braków formalnych skargi pomimo wezwania (pkt 3),
* zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4),
* brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz
* niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
Stwierdzenie wystąpienia którejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek niedopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne jak i opisane wyżej okoliczności faktyczne Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna.
Z akt administracyjnych sprawy przekazanych Sądowi wynika wprost, że skarżąca nie została uznana za stronę postępowania, którego dotyczy niniejsza skarga na bezczynność organu.
W ocenie Sądu w tej sytuacji należało uznać, iż skarżąca nie będąc stroną postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Gdańsku dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych w budynku przy ul. J. [...] w Gdańsku (dz. Nr [...], obr [...]) nie była uprawniona do wniesienia skargi na bezczynność organu w tej sprawie.
W konsekwencji powyższe okoliczności determinują uznanie, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.