Uzasadnienie
Spółdzielnia Mieszkaniowa w G wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku, ze skargą na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu podała, iż pomimo złożonego wniosku i wielokrotnych ponagleń ww. organ pozostaje w bezczynności w sprawie nakazania Z. C. rażącego naruszenia prawa i popełnienia samowoli budowlanej. Wskazała nadto, iż dwukrotnie występowała do organu wyższej instancji o podjęcie działań i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w tym zakresie dwa postanowienia w trybie art. 37 K.p.a. zobowiązujące organ do załatwienia sprawy (postanowienia z dnia 22 maja 2002 r. oraz z dnia 20 czerwca 2002 r.).
W odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazywał, iż wielokrotnie zwracał się do Z. C. o przedłożenie żądanych dokumentów, stawienie się w siedzibie organ, jednakże starania te nie odniosły skutku pomimo skierowanego wniosku do Prokuratury o wszczęcie postępowania przeciwko wymienionemu. W tej sytuacji zdaniem organu I instancji nie można zarzucić mu bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwie wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Treść przytoczonego przepisu uzasadnia właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznania niniejszej sprawy.
Skarga w niniejszej sprawie podlegała uwzględnieniu.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 ww. paragrafu, co dotyczy m.in. decyzji administracyjnych.
Zgodnie z brzmieniem art. 149 powołanej ustawy Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W rozpoznawanej sprawie bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej w G. w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, co spowodowało wydanie orzeczenia, jak w sentencji wyroku.
Ponieważ art. 97 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje stosować dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, to wobec uwzględnienia skargi Sąd zasądził koszty postępowania w wysokości 5 zł na rzecz skarżącej Spółdzielni na podstawie art. 55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.).