Uzasadnienie
Decyzją z dnia 24 kwietnia 2014 r. Prezydent Miasta G. odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 11 października 2013 r. o ustaleniu warunków zabudowy dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych w G. przy ul. J., zmienionej decyzją tego organu z dnia 11 grudnia 2013 r. w zakresie inwestora z E. B. na "B" Spółkę z o.o. w G. Odwołania od powyższej decyzji wnieśli L. i T. G., I. i J. S. oraz B. i M. N. W piśmie z dnia 9 czerwca 2014 r. organ pierwszej instancji poinformował Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 132 k.p.a. i jednocześnie przekazał temuż organowi odwołania wraz z aktami sprawy. Odwołania wraz z aktami sprawy wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 12 czerwca 2014 r.
"B" Spółka z o.o. w G. w dniu 8 września 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o uwzględnienie skargi oraz orzeczenie, że bezczynność nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, albowiem jedyną jej przyczyną jest rozpoznawanie spraw według kolejności ich wpływu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle obowiązujących przepisów prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
W ocenie Sądu skarga "B" Spółki z o.o. w G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżony organ nie wydał w prawem przewidzianym terminie żadnego rozstrzygnięcia.
Dyspozycja art. 35 § 1 k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Z kolei z art. 35 § 3 k.p.a. wynika, że załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Z akt administracyjnych nadesłanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wynika, że odwołania wniesione od decyzji organu pierwszej instancji w terminie przewidzianym przez ustawodawcę nie zostało załatwione. Organ drugiej instancji przyznał ten fakt, wnosząc w odpowiedzi na skargę o jej uwzględnienie. Tym samym uzasadniony jest zarzut skarżącego co do bezczynności organu w załatwieniu jego sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że uzasadnione jest zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu organowi akt administracyjnych.
Z tych względów, Sąd na mocy art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
Wskazać tu należy, że od dnia 18 maja 2011 r. weszła w życie zmiana art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadzona ustawą z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. Nr 34, poz. 173) polegająca na tym, że sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów "jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa".
W niniejszej sprawie zważywszy na niewielkie przekroczenie ustawowego terminu z art. 35 § 3 k.p.a. zdaniem Sądu brak jest podstaw do stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Znana Sądowi z urzędu sytuacja – spiętrzenie spraw czekających na rozpoznanie w Samorządowym Kolegium Odwoławczym powoduje, że nie można uznać, iż Kolegium dopuściło się rażącego naruszenia prawa. Z tych względów Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji wyroku w oparciu o art. 149 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Odnośnie kosztów postępowania Sąd – w punkcie trzecim sentencji wyroku – orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.