Uzasadnienie
J.v. D. oraz A. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie robót budowlanych.
Przewodniczący Wydziału, zarządzeniem z dnia 23 września 2015 r., wezwał A. P. do wskazania, czy przed wniesieniem skargi zwracał się do organu wyższego stopnia –Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego– w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, w piśmie z dnia 3 października 2015 r. podpisanym przez oboje skarżących wyjaśniono, że skarżący zwrócili się z takim wezwaniem do organu odwoławczego w dniu 27 czerwca 2015 r., na dowód czego przedłożyli kserokopię pisma zatytułowanego "Zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie" z dnia 27 czerwca 2015 r. kierowanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i podpisanego przez J. v. D. (karta nr 74 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg określonych w art. 3 § 2 i 3 oraz w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.". Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach, a skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy, środkiem tego rodzaju jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.).
Skarżący – A. P., nie wyczerpał jednak toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej i nie poprzedził złożonej skargi zażaleniem skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z zażaleniem takim wystąpiła jedynie druga ze skarżących – J. v. D. W tym stanie rzeczy, skoro skarga A. P. złożona została bez zachowania wymaganego prawem trybu, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.
Odrzucenie skargi jednego ze skarżących nie ma wpływu na skargę J. v. D. Skarga ta będzie przedmiotem rozpoznania Sądu w toku dalszych czynności, co oznacza, że zaskarżona bezczynność będzie przedmiotem kontroli Sądu.