Uzasadnienie
W. K. wniosła w dniu 20 lutego 2006 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (pismo skarżącej z dnia 14 lutego 2006 roku).
W uzasadnieniu skargi wskazała, iż złożony przez S. W., F. K. i J. K. wniosek z dnia 20 października 1990 roku o uznanie za niezgodne z prawem orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 7 lutego 1961 roku, nr [...], o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa, stanowiącej własność J. K., nieruchomości rolnej położonej we wsi K. L., nie został rozstrzygnięty do chwili obecnej.
Skarżąca wyjaśniła także, iż decyzją z dnia 28 października 2005 roku, nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o umorzeniu postępowania wszczętego z jej wniosku z dnia 25 kwietnia 2000 roku w sprawie stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej. Przy czym zaznaczyła, iż wniosek z dnia 25 kwietnia 2000 roku nie był nowym wnioskiem złożonym w sprawie, lecz pismem, w którym skarżąca stwierdziła, iż na podstawie art. 30 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego wstąpiła w miejsce dotychczasowej strony postępowania tj. jej zmarłego męża J. K. i wniosła o wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie określonym we wniosku podpisanym przez jej męża.
Skarżąca wskazała nadto, iż 22 listopada 2005 roku złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie ww. sprawy, lecz do chwili obecnej decyzja w tej sprawie nie została wydana.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało ją w całości przyznając, iż nie rozpoznało wniosku skarżącej z dnia 22 listopada 2005 roku o ponowne rozpoznanie sprawy.
Na rozprawie w dniu 11 października 2006 roku pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż W. K. pismem z dnia 14 lutego 2006 roku w istocie wniosła dwie skargi, a mianowicie - skargę na bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku z dnia 22 listopada 2005 roku oraz skargę na bezczynność ww. organu polegającą na niezałatwieniu wniosku z dnia 20 października 1990 roku.
Mając na uwadze powyższe oświadczenie pełnomocnika skarżącej oraz treść odpowiedzi na skargę Sąd w niniejszej sprawie rozpoznał skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy o stwierdzenie nieważności orzeczenia o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości rolnej tj. skargę dotyczącą nierozpoznania wniosku skarżącej z dnia 22 listopada 2005 roku oraz zarządzeniem z 11 października 2006 roku nadał bieg drugiej skardze W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na niezałatwieniu wniosku z dnia 20 października 1990 roku
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 22 listopada 2005 roku o ponowne rozpoznanie sprawy o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 7 lutego 1961 roku, nr [...], należało uznać za uzasadnioną.
Przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) stanowią, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.) organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.
Przepisy art. 35 § 1 i 3 k.p.a. stanowią, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym
- - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przy czym - zgodnie z treścią art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Z ww. przepisów wynika, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno rozpoznać wniosek skarżącej o ponowne rozpoznanie sprawy w ciągu miesiąca od dnia jego otrzymania, działając bez zbędnej zwłoki i prowadząc postępowanie bez niepotrzebnego wstrzymywania jego biegu i przewlekłości. Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na uchylaniu się organu od wydania decyzji administracyjnej, narusza bowiem prawa strony, podważa autorytet władzy i zaufanie obywateli do organów Państwa.
W niniejszej sprawie bezspornym pozostawało, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostawało w niniejszej sprawie w bezczynności, ponieważ nie rozpoznało wniosku skarżącej z dnia 22 listopada 2005 roku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie wskazanym w art. 35 § 3 k.p.a. Nie zawiadomiło także skarżącej o niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w tym przepisie i nie wskazało nowego terminu załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.).
Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wydania w terminie trzydziestu dni od doręczenia akt organowi decyzji rozstrzygającej wniosek skarżącej z dnia 22 listopada 2005 roku.