Uzasadnienie
W. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie załatwienia jego wniosku z dnia 22 stycznia 2004 r. z żądaniem zobowiązania J. i I. H. do przedłożenia zgody autora projektu budynku położonego w G. przy ulicy [...] na dokonaną nadbudowę tarasu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, iż prowadził postępowanie administracyjne w sprawie nadbudowy przedmiotowego tarasu. Decyzją z dnia 27 października 2006 r. stwierdził wykonanie przez p. H. obowiązku wynikającego z wcześniejszej decyzji tego organu z dnia 7 stycznia 2003 r. nakazującej przedłożenie organowi inwentaryzacji robót budowlanych wykonanych przy nadbudowie tarasu wraz z orzeczeniem technicznym, oświadczenia osoby uprawnionej o prawidłowości wykonania instalacji elektrycznej w nadbudowanej części budynku oraz uzupełnioną analizę zmian nasłonecznienia. Decyzja stwierdzająca wykonanie obowiązku została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 21 grudnia 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje
Z treści pisma z dnia 22 stycznia 2004 r., w którym skarżący domagał się zobowiązania J. i I. H. do przedłożenia zgody autora projektu budynku wynika jednoznacznie, iż powyższe żądanie zostało złożone w toku i w związku z prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego postępowaniem administracyjnym dotyczącym dokonanej bez pozwolenia na budowę nadbudowy części budynku mieszkalnego – tarasu przy ul. [...] w G. Z akt sprawy wynika, iż skarżący był stroną tego postępowania prowadzonego na podstawie przepisów art. 50 i 51 Prawa budowlanego, a wnioski zawarte w tym piśmie miały na celu, w ocenie skarżącego, zapewnienie prawidłowości wydanych w sprawie decyzji administracyjnych. Postępowanie to zostało zakończone przez organ decyzją stwierdzająca wykonanie obowiązków nałożonych wcześniejszym rozstrzygnięciem organu z dnia 7 stycznia 2003 r. Z akt sprawy II SA/Gd 408/03 tut. Sądu wynika, iż skarga W. Ł. na decyzje organów nadzoru budowlanego w przedmiocie nałożenia na J. i I. H. obowiązków zmierzających do legalizacji nadbudowy części budynku – tarasu została oddalona wyrokiem Sądu z dnia 30 marca 2006 r.
W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, iż skarga na bezczynność organu w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 22 stycznia 2004 r. jest niedopuszczalna. Okoliczność, iż wniosek skarżącego o zobowiązanie p. H. do przedłożenia zgody autora projektu budynku na dokonaną nadbudowę tarasu nie został przez organ w toku prowadzonego postępowania legalizacyjnego uwzględniony nie uzasadnia obecnie wniesienia skargi na bezczynność w tym przedmiocie. Decyzja stwierdzająca wykonanie obowiązku wynikającego z wcześniejszej decyzji zobowiązującej do dokonania określonych czynności mających na celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem to decyzja, która ostatecznie kończy postępowanie legalizacyjne związane z nadbudową tarasu. Okoliczność, czy organ prawidłowo w przeprowadzonym postępowaniu legalizacyjnym pominął żądanie skarżącego zobowiązania p. H. do przedłożenia zgody autora projektu budynku na dokonaną nadbudowę tarasu to okoliczność dotycząca prawidłowości wydawanych w tym postępowaniu decyzji, a nie odrębna sprawa administracyjna, którą organ winien rozstrzygnąć w sposób wskazany w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Powyższe skutkuje odrzuceniem skargi na bezczynność organu jako niedopuszczalnej w niniejszej sprawie. Ponadto należy wskazać, iż pismo skarżącego z dnia 22 stycznia 2004 r. zostało załatwione w postępowaniu administracyjnym zakończonym ostatecznie decyzją z dnia 27 października 2006 r. stwierdzającą wykonanie obowiązku. Wniesienie skargi na bezczynność organu po załatwieniu sprawy również skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r., IV SAB 14/86, ONSA 1987/1/7 oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r., II SAB/Gd 46/03, Lex nr 203323).
Z tych przyczyn skargę należało odrzucić, na mocy art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).