Uzasadnienie
E. D. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wskazując iż dotyczy ona bezczynności w egzekwowaniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 czerwca 2006r. nakazującej K. i T. B. rozbiórkę stodoły usytuowanej na granicy działki skarżącej w T. Decyzja organu I instancji została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 11 września 2008r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca podnosiła, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego "czyni wszystko, by przewlec egzekucję" rozbiórki stodoły. Nie dopełnienie obowiązków przez organ administracji naraża skarżącą na skodę, gdyż z od 12 lat nie może wydzielić działek budowlanych w sąsiedztwie stodoły. Nielegalna zabudowa znacznie pogorszyła warunki korzystania z nieruchomości. Powołując się na powyższe skarżąca podniosła, że domaga się egzekucji nakazu rozbiórki.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. nr 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w przypadkach przewidzianych w art. 3 § 2 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 skarga na bezczynność organów przysługuje w przypadkach określonych w pkt 1-4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którymi, skarga przysługuje na
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skarżąca wskazuje, że organ nie podejmuje czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Zgodnie z art. 20 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.), organem egzekucyjnym w niniejszej sprawie jest podmiot będący jednocześnie wierzycielem - powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Art. 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, iż w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych (§ 1). Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie (§ 1 a).
Z art. 3 § 2 pkt 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż skarga na bezczynność organu przysługuje jedynie w sytuacji, gdy jest on zobligowany do wydania aktów z zakresu administracji publicznej, o których jest mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym postanowień w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Terminy załatwiania spraw administracyjnych uregulowane są w art. 35 k.p.a., a zgodnie z art. 52 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, warunkiem wniesienia do Sądu skargi na bezczynność organu jest wniesienie zażalenia, o którym jest mowa w art. 37 k.p.a. Przepis art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje szczególne w stosunku do k.p.a. uregulowanie bezczynności organu w podjęciu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych i wskazuje środek przysługujący przypadku takiej bezczynnosci, jakim jest skarga do organu wyższego stopnia.
Zgodnie zatem z art. 18 tej ustawy, do bezczynności organu w tym zakresie nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a. i konsekwentnie stronie nie przysługuje w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga na bezczynność organu egzekucyjnego pierwszej instancji, polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych.
Stanowisko takie odnośnie charakteru art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, na gruncie poprzednio obowiązującej regulacji art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2003 r. sygn. akt II SAB/Ka 138/02 (ONSA 2004/2/81) oraz wyroku z dnia 5 listopada 2002 r. (sygn. akt II SA/Ka 3036/00). Reasumując, Sąd jest wyłączony w sprawach bezczynności w zakresie uregulowanym w art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z zastrzeżeniem,że Sąd będzie właściwy jedynie w sprawach skarg na postanowienia organów wyższego stopnia oddalające skargi opisane w art. 6 § 1a cyt. ustawy (ewentualnie na bezczynność organów wyższego stopnia w tym przedmiocie).
Dodatkowo wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga w postępowaniu egzekucyjnym, przysługuje jedynie na postanowienia, od których przysługuje zażalenie, a skarżąca nie wskazała żadnego postanowienia, z którego wydaniem organ jest w bezczynności.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę, jako niepodlegającą właściwości sądu administracyjnego.