Uzasadnienie
L. R., J. R. i M. W. wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu jest uzasadniona w innej wysokości.
Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, że w sprawie sygn. akt I OSK 1283/13 skład orzekający postanowił na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości następujące zagadnienie prawne: "czy w sprawie z wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami – tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) dopuszczalna jest skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)?".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak powyżej wskazano został złożony wniosek do składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego o podjęcie uchwały mającej na celu wyjaśnienie dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w skardze na bezczynność w sprawie dotyczącej wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Wyjaśnienie tej wątpliwości będzie miało natomiast wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy.
W związku z powyższym należało uznać, że zaistniała sytuacja wyczerpuje przesłankę zawieszenia postępowania określoną w art.125 §1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tych względów orzeczono jak sentencji postanowienia.