Uzasadnienie
H. i S. K. w dniu 5 grudnia 2003 r. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę, w której wnosili o zakazanie A. i H. K. prowadzenia działalności usługowo-handlowej na działce Nr [...] w S. Strona skarżąca opisała tok postępowania administracyjnego związanego z samowolną zmianą sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na lokal usługowy.
Pismem z dnia 16 grudnia 2003 r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez:
* wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia organu II instancji, wyjaśniając, że należy podać nazwę organu, datę jej wydania oraz numer lub ewentualnie nadesłać odpis zaskarżonej decyzji;
oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy;
nadesłanie odpisu skargi.
Ponadto Sąd poinformował skarżących, że jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu to należy wskazać organ, który dopuścił się bezczynności oraz kiedy i do jakiego organu zwracali się z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.
Pismem z dnia 22 grudnia 2003 r. skarżący wyjaśnili, że skarga dotyczy pisma Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 października 2003 r. oraz bezczynności tego organu.
W piśmie tym skarżący nie wskazali, czy zwracali się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy skarżącym, iż stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg (art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 tej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skarżący nie zwrócili się z zażaleniem do jednostki wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji (por. art. 37 K.p.a.). Nie wyczerpali zatem przysługujących im środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie. Nie spełnili zatem wszystkich przesłanek niezbędnych do wniesienia skargi do sądu.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji.
MK