Uzasadnienie
S. N. we wniosku z 29 grudnia 2014 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, mieszka w jednym domu razem z siostrą i jej córką. Źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1188 zł miesięcznie. Wskazał, że wynagrodzenie za pracę podlega zajęciu komorniczemu, gdyż poręczył kredyt i kredytobiorca go nie spłaca. Stałe wydatki stanowią 300 zł mieszkanie, 40 zł energia elektryczna, dojazdy do pracy 180 zł miesięcznie, leki 30 zł, środki czystości 40 zł, rata kredytu 447 zł. Kredy ten został wzięty na wymianę okien, pieca i kabli, gdyż dom nie nadawał się do zamieszkania. Z przedstawionej listy płac wynika, że wynagrodzenie za prace skarżącego w listopadzie 2014 r. wyniosło brutto 3282 zł, z czego zajęciu komorniczemu podlega kwota 1115,96 zł, a do wypłaty pozostała kwota 1188 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową.
Wskazane przepisy stanowią wyjątek o zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach.
W ocenie referendarza, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację majątkową i dochodową wnioskodawcy: fakt bardzo niskich dochodów i egzekucje komorniczą, brak oszczędności i znaczącego majątku należało uznać, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Tym samym spełnia on ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.