Uzasadnienie
II SAB//Gd 22/11
Prezydent Miasta G. decyzją z dnia 9 lutego 2011 r. nr [...], przyznał I. S. świadczenie pieniężne z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na częściowe pokrycie kosztów zakupu leków w kwocie 70 zł.
I. S. wniosła w dniu 16 lutego 2011 r. odwołanie od wydanej przez organ I instancji decyzji, kwestionując wysokość przyznanego świadczenia. Organ I instancji, nie znajdując podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a., w dniu 4 marca 2011, przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. Wobec nierozpoznania wniesionego odwołania, I. S. w dniu 14 kwietnia 2011 r. wniosła skargę na bezczynność organu II instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. wniosło o jej uwzględnienie i wskazało, że zgodnie z kolejnością wpływu, sprawa zostanie rozpoznana w sierpniu 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
W dniu 11 kwietnia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6 poz. 18). Ustawą tą wprowadzono zmianę art. 37 § 1 k.p.a., który uzyskał brzmienie: "Na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa".
Skarżąca, wnosząc w dniu 14 kwietnia 2011 r. na skargę na bezczynność organu odwoławczego, powinna spełnić wymóg art. 37 § 1 k.p.a., polegający na wezwaniu tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie wystosowała takiego wezwania.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Jednocześnie wskazać należy, iż w przypadku dalszej bezczynności organu odwoławczego, skarżąca może wnieść skargę ponownie, wzywając organ uprzednio, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., do usunięcia naruszenia prawa.