Uzasadnienie
W dniu 18 stycznia L. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody w sprawie rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami kraju.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 marca 2019 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody w przedmiotowej sprawie zwracał się z ponagleniem do właściwego organu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z dnia 22 marca 2019 r. skarżący wyjaśnił, że w korespondując z organem przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie sformułował ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ani w terminie ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – to do organu prowadzącego postępowanie.
Z powyższego wynika, że warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że zgodnie z wyjaśnieniami samej strony skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wystąpił z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (bezczynność) przez Wojewodę.
Oznacza to, że skarżący składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.