Uzasadnienie
T. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Starosta, którego bezczynności dotyczy skarga, ma swoją siedzibę w K., dlatego właściwym do rozpoznania powyższej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Sąd ten jest właściwy dla obszaru województwa lubelskiego, co wynika z treści § 1 pkt 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 roku w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652 ze zm.).
Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego, z uwagi na stwierdzenie swej niewłaściwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 59 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało przekazać sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.