Uzasadnienie
Skarżący J. L. wniósł skargę na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nie wydaniu decyzji w przedmiocie wstrzymania budowy budynków mieszkalnych i prowadzenia prac budowlanych przy granicy fermy lisów na działce nr [...] w G. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący w dniach 9 i 14 maja 2001r. złożył wnioski o wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych przy granicy działki nr [...], na której prowadzi on fermę lisów. Inspektor Nadzoru Budowlanego, pomimo zobowiązywania go przez organ nadrzędny do wydania decyzji nie uczynił tego. Wskutek prowadzonych robót budowlanych skarżący poniósł poważne straty materialne.
W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podnosząc że pismem z dnia 18 maja 2001r. poinformował skarżącego, że działka nr [...] jest przeznaczona pod zabudowę mieszkalną wielorodzinną a inwestycja na działkach sąsiednich prowadzona jest w oparciu o pozwolenie na budowę, a zatem brak jest podstaw do jej wstrzymywania. Zdaniem organu administracji złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie robót budowlanych było działaniem mającym na celu jedynie opóźnienie procesu inwestycyjnego. W odpowiedzi na skargę wskazano ponadto, że właściwe organy, rozpatrując wnioski skarżącego odmówiły mu stwierdzenia nieważności zarówno decyzji o pozwoleniu na budowę jak i decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji zamierzonej przez A. Inwestycja prowadzona jest zgodnie z prawem i brak jest podstaw do dalszego działania organów nadzoru budowlanego a w szczególności do wstrzymywania robót budowlanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 3§ 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 153 poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne- obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach, w których powinny zostać wydane postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Z akt administracyjnych wynika, że skarżący złożył wniosek o wstrzymanie robót budowlanych rozpoczętych przez A w G. datowany 9 maja 2001r., a następnie pismo w którym podtrzymał swój wniosek, datowane 14 maja 2001r. Oba te pisma wpłynęły do Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 15 maja 2001r.
Wstrzymanie robót budowlanych jest środkiem przewidzianym w art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 106 z 2000 r., poz. 1126 ze zm.), do stosowania którego w drodze postanowienia uprawniony jest z mocy art. 83 Prawa budowlanego powiatowy inspektor nadzoru budowlanego.
Art. 35 § l k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zatem bezczynność organu nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie jest oczywista, gdyż wniosek o wstrzymanie robót budowlanych zgłoszony przez skarżącego powinien zostać rozpatrzony i rozstrzygnięty w drodze postanowienia niezwłocznie, a w każdym razie, przy założeniu, że sprawa jest szczególnie skomplikowana - w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące (art. 35§2 k.p.a.), a zatem najdalej do 15 lipca 2001r.
Bezczynność organu I instancji dostrzegał organ nadrzędny - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wydając postanowienie z 8 lutego 2002r. o wyznaczeniu dodatkowego terminu załatwienia sprawy do 15 marca 2002r. Zdumienie budzi w tej sytuacji zachowanie Inspektora Nadzoru Budowlanego, który pomimo tego zaniechał rozstrzygnięcia sprawy we właściwej, przewidzianej prawem formie. Podkreślić należy, że przeświadczenie o tym, że wniosek jest bezzasadny nie zwalnia organu administracji od obowiązku jego rozpatrzenia. Strona postępowania ma bowiem prawo oczekiwać, że jej wniosek zostanie załatwiony w sposób zgodny z prawem i gwarantujący możliwość skorzystania z środków kontroli instancyjnej.
W tym stanie sprawy, uznając skargę za zasadną Sąd orzekł na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji wyroku.
Wobec uwzględnienia skargi o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.