Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 02.153.1271 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 153 poz. 1270).
Wg art.52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153,poz.1270) skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.
Takim środkiem w wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym wart. 35 kodeksu postępowania administracyjnego lub ustalonym w myśl art.36 k.p.a. jest zażalenie do organu wyższej instancji przewidziane w art..37§ l k.p.a. Strona skarżąca nie wykazała (i nie wynika to z akt sprawy), że w myśl art.37 § 1 k.p.a. wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia (Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego) na niezałatwienie sprawy w terminie.
Wobec powyższego skargę jako niedopuszczalną należało na podstawie art.58§ 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153,poz. 1270) odrzucić.