Uzasadnienie
W dniu 12 kwietnia 2005r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 6 września 2004r. wniósł o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki w G. przy ul. W. [...]. Mimo wszczęcia postępowania w dniu 15 października 2004r. Prezydent Miasta nie zajął stanowiska co do złożonego wniosku.
Natomiast po wszczęciu postępowaniem Prezydent Miasta wydał postanowienie nr [...] z dnia 9 grudnia 2004r. o ograniczeniu liczby i częstotliwości zjazdów z działki skarżącego na ul. W. przy której jest położona. Na przedmiotowe postanowienie w ustawowym terminie skarżący złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Urzędu Miasta G. Wydziału Inżynierii Ruchu. Skarżący twierdzi, że do dnia złożenia skargi kolegium nie zajęło stanowiska w przedmiotowej sprawie naruszając terminy ustawowe określone w kpa.
Zdaniem skarżącego niedotrzymanie ustawowych terminów przez organy administracji publicznej powoduje znaczne opóźnienie rozpoczęcia inwestycji, rozpoczęcia działalności i straty finansowe z tego wynikające.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu wskazano, że Prezydent Miasta po przeprowadzeniu postępowania w sprawie, przekazał warunki zabudowy właściwym organom, w tym zarządcy drogi celem uzgodnienia.
Działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Naczelnik Wydziału Inżynierii Ruchu postanowieniem nr [...] z dnia 9 grudnia 2004r. uzgodnił obsługę komunikacyjną działki z wykluczeniem dojazdu bezpośrednio z ulicy W. Na powyższe postanowienie M. R. wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ prowadzący postępowanie o ustalenie warunków zabudowy uznał, że ostateczne stanowisko SKO w kwestii dotyczącej przedmiotu uzgodnienia jest zagadnieniem wstępnym i warunkuje wydanie decyzji w sprawie. Zdaniem organu odwoławczego skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, przysługujących w myśl art. 37 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wyczerpał opisanego wyżej trybu, to jest nie wniósł zażalenia do organu administracji wyższego stopnia, lecz skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Zatem wniesienie skargi na bezczynność jest dopuszczalne po wyczerpaniu środka zaskarżenia, jakim w niniejszej sprawie jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 kpa).
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt. 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi postanowieniem może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Uznając zatem skargę za niedopuszczalną, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.