Uzasadnienie
W dniu 18 maja 2011 roku R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 14 września 2009 roku, nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. i P. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] położonej w G. przy ul. [...].
Jak wynikało z akt administracyjnych skarżący nie wniósł do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie przez Wojewodę.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 8 lipca 2011 roku, skarżący został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi występował do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę.
W wykonaniu powyższego wezwania skarżący, pismem z dnia 19 lipca 2011 roku, wyjaśnił, że w dniu 8 czerwca 2010 roku wniósł do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na postanowienie Wojewody z dnia 10 maja 2010 roku w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego.
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako k.p.a.) lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. – takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższej instancji przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia tj. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. Za zażalenie wniesione w opisanym trybie nie można bowiem uznać zażalenia strony na postanowienie Wojewody z dnia 10 maja 2010 roku o zawieszeniu postępowania odwoławczego. Ponieważ skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ją odrzucił.