Uzasadnienie
K. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora A. w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wskazanej w piśmie z dnia 6 lutego 2021 r.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 8 kwietnia 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem z tej samej daty wezwano stronę do oświadczenia, czy w związku z pismem organu z dnia 26 lutego 2021 r. cofa skargę, czy nadal ją podtrzymuje.
Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wpisie oraz wezwanie do złożenia oświadczenia została doręczona stronie w dniu 13 kwietnia 2021 r.
Pismem z dnia 14 kwietnia 2021 r. skarżący oświadczył, że w związku z udostępnieniem wnioskowanej informacji cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Jednakże przed rozpoznaniem skargi sąd weryfikuje spełnienie jej wymogów formalnych oraz uiszczenie opłaty, do której stronę skarżącą wezwano pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a skutkiem nieuiszczenia - pomimo wezwania - wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W związku z tym, co do zasady czynności merytoryczne sądu, w tym ocena oświadczenia o cofnięciu skargi, są dopuszczalne wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu oraz został uiszczony wpis sądowy od skargi. Jeżeli pomimo wezwania wpis od skargi nie zostanie uiszczony, bądź nie zostanie usunięty brak formalny skargi podlega ona odrzuceniu. Odrzucenie skargi z uwagi na brak wpisu jest również uzasadnione, gdy sąd zarządzi wezwanie do uiszczenia wpisu, a strona skarżąca złoży oświadczenie, że cofa skargę. Cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest skutecznie wniesiona.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż skarżący został wezwany do uiszczenia stosownego wpisu, a zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II w tej kwestii jest prawomocne. Skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, nie uiścił jednak wpisu, co potwierdza notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Gdańsku z dnia 4 maja 2021 r. (vide: k. 34 akt).
W związku z tym skarga nie została skutecznie wniesiona, wobec czego postępowanie sądowoadministracyjne nie podlega umorzeniu mimo oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.