Uzasadnienie
Burmistrz Miasta - decyzją z dnia 1 czerwca 2011 roku, nr [...], odmówił S. B. przyznania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na pokrycie części lub całości kosztów zakupu leków i leczenia, zakupu żywności oraz zaspokojenia innych potrzeb z powodu niespełnienia kryterium dochodowego.
S. B. wniósł w dniu 7 czerwca 2011 roku odwołanie od powyższej decyzji. Organ I instancji, nie znajdując podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a., w dniu 15 czerwca 2011 roku przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Wobec nierozpoznania wniesionego odwołania, S. B. w dniu 11 sierpnia 2011 roku wniósł skargę na bezczynność organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie.
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
W dniu 11 kwietnia 2011 roku weszła w życie ustawa z dnia 3 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 6 poz. 18). Ustawą tą wprowadzono między innymi zmianę art. 37 § 1 k.p.a., który uzyskał brzmienie: "Na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa".
Skarżący, wnosząc w dniu 11 sierpnia 2011 r. na skargę na bezczynność organu odwoławczego, powinien spełnić wymóg art. 37 § 1 k.p.a., polegający na wezwaniu tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Mając powyższe na uwadze, zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2011 roku wezwano skarżącego aby w terminie 7 dni wyjaśnił czy przed wniesieniem skargi do sądu zwracał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Odpis ww. zarządzenia skarżący otrzymał dnia 24 sierpnia 2011 roku, jednak go nie wykonał. Sąd uznał zatem, mając nadto na uwadze, iż zarówno w aktach administracyjnych, jak i sądowych, brak takiego wezwania, iż skarżący nie wystosował wezwania do organu odwoławczego.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Jednocześnie wskazać należy, iż w przypadku dalszej bezczynności organu odwoławczego, skarżący może wnieść skargę ponownie, wzywając organ uprzednio, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., do usunięcia naruszenia prawa.