Uzasadnienie
A. S. wniosła skargę na bezczynność Wojewody w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem z dnia 13 marca 2014 roku zobowiązano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.). Wysokość wpisu określono stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi (vide: zarządzenie k. 2 akt).
Odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 17 marca 2014 roku, zatem termin do jego wykonania upłynął w dniu 24 marca 2014 roku.
Skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła należnej opłaty (vide: notatka urzędowa z dnia 18 kwietnia 2014 roku), co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W dniu 21 marca 2014 roku wpłynęło do sądu pismo skarżącej z dnia 18 marca 2014 roku, zawierające oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi. Pomimo cofnięcia skargi, w sprawie zapadło orzeczenie w przedmiocie odrzucenia skargi, gdyż cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc również prawidłowo opłaconą. Nieuiszczenie wpisu sadowego od skargi skutkować musi zatem odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.