Uzasadnienie
W. T., J. L., S. D., J. T., M. T. oraz J. T., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli w dniu 29 czerwca 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu ich wniosku o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia 13 czerwca 1972 r. [...], mocą której ustalono nabywcę zabudowanej nieruchomości rolnej o powierzchni 7,68 ha, stanowiącej działki nr, położonej w K., gmina F..
W uzasadnieniu skargi wskazano, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 25 maja 2004 r., na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzję Wojewody z 12 marca 2003 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności opisanej wyżej decyzji z 13 czerwca 1972 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
Pomimo upływu ponad roku od dnia wydania tej decyzji Wojewoda nie rozpoznał ponownie sprawy dotyczącej wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności opisanej wyżej decyzji.
Skarżący powoływali się również na to, że w sprawie tej bezczynności wnosili liczne zażalenia zarówno do Wojewody, jak i Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, powołując się na tą okoliczność, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, mimo uchylenia decyzji z dnia 12 marca 2003 r. nie zwrócił akt sprawy, co uniemożliwiło ponowne merytoryczne rozpatrzenie wniosku skarżących. Dopiero po kilkakrotnych monitach Minister zwrócił akta sprawy w dniu 25 lipca 2005 r. i dopiero od tej daty należy liczyć bieg terminu do jej rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało uznać za uzasadnioną.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można wnieść skargę do Sądu na bezczynność organów administracji, które w terminach określonych przepisami art. 35-37 k.p.a. nie wydają rozstrzygnięcia w sprawie należącej do ich właściwości. Warunkiem wniesienia tej skargi jest wyczerpanie trybu zażaleniowego o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a.
W sprawie niniejszej bezsporne jest, że Wojewoda, po otrzymaniu akt sprawy, pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu opisanego wyżej wniosku, co stosownie do art. 149 P.p.s.a. zobowiązywało Sąd do nałożenia na organ nadzoru obowiązku wydania rozstrzygnięcia w tej sprawie w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu akt.
Jak wskazano wyżej skarżący wyczerpali uprzednio tryb zażaleniowy przed wniesieniem skargi, z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji wyroku.