Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 lipca 2010 r. Z. M. G. złożył do Urzędu Miejskiego w G. – Wydziału Gospodarki Komunalnej skargę na bezczynność Prezydenta Miasta G. polegająca na braku rozpatrzenia do chwili obecnej wniosku w sprawie naprawy ogrodzenia pomiędzy działką nr [...] a zbiornikiem retencyjnym "Ł", które to ogrodzenie rozebrane zostało w dniu 17 listopada 2008 r. przez spółkę "M". Zdaniem skarżącego teren wokół zbiornika winien być ogrodzony zarówno od strony działki nr [...] jak i od strony działki nr [...] wobec czego zasadne jest odbudowanie ogrodzenia w pierwotnym kształcie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta G. wniósł o odrzucenie skargi jako powód podając wskazanie skarżącemu swojego stanowiska w sprawie w piśmie z dnia 9 stycznia 2009 r. oraz niezaskarżalność tego stanowiska do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku zważył, co następuje
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Zgodnie natomiast z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów.
Z kolei art. 3 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W świetle przytoczonego przepisu (oraz art. 4 i 5 P.p.s.a.) należy stwierdzić, że katalog przedmiotów zaskarżenia wyznaczający zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego jest zamknięty, a sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.
Oceniając zatem, czy przedmiot zaskarżenia objęty jest kognicją sądu administracyjnego wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie nie toczyło się postępowanie administracyjne w toku którego wydano rozstrzygnięcie lub inny akt określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a., tym samym nie może być objęte kontrolą legalności, o której mowa w art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych. W konsekwencji oznacza to, że zaskarżenie czynności Wójta Gminy jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną odrzucił.