Uzasadnienie
W dniu 16 sierpnia 2001 r. D. V. właścicielka nieruchomości położonej przy ul. [...] w S. złożyła wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w o wszczęcie postępowania w sprawie samowolnego prowadzenia przez J. W. na sąsiedniej działce przy ul. [...] w S. robót budowlanych związanych z modernizacją warsztatu elektrycznego, położonego 20 centymetrów od granicy działki, na pomieszczenia mieszkalne.
Pismem z dnia 10 kwietnia 2002 r. D. V. wniosła zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie w sprawy terminie.
Postanowieniem z dnia 14 maja 2003 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego termin załatwienia sprawy do dnia 16 czerwca 2003 r. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotowa sprawa była trzykrotnie rozpatrywana w trybie odwoławczym. Ostatnim rozstrzygnięciem - decyzją nr [...] z dnia 17 stycznia 2001 r. organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji wydaną w trybie art. 51a Prawa budowlanego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż materiał zebrany w sprawie jest wyczerpujący i sprawa nie wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, w tych okolicznościach zwłoka w wydaniu kolejnego rozstrzygnięcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie znajduje uzasadnienia.
W dniu 25 czerwca 2003 r. D. V. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca wskazała, że organ nie wywiązał się z obowiązku wydania decyzji mimo wyznaczenia przez organ wyższego stopnia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że postępowanie toczy się wyjątkowo długo, bowiem inwestor – J. W. wielokrotnie występował o prolongatę terminu wykonania opracowania projektowego, nakazanego w decyzji [...] z dnia 7 września 2001 r., z uwagi na niedyspozycję losową projektanta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługują się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.
Art. 35 § 1 i 3 k.p.a. stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególne skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Organ administracji zgodnie z przepisami prawa winien zatem działać bez zbędnej zwłoki i prowadzić postępowanie bez niepotrzebnego wstrzymywania jego biegu i przewlekłości. Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na uchylaniu się organu od wydania decyzji administracyjnej oddala realizację nakazu prawa, narusza prawa strony, podważa autorytet władzy i zaufanie obywateli do organów Państwa.
Na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał zasadność złożonego przez skarżącą w tym trybie zażalenia i wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego termin do dnia 16 czerwca 2003 r. na wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie.
Po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji z dnia 17 stycznia 2001 r. uchylającej zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania, organ I instancji obowiązany był rozpatrzyć sprawę w terminie wynikającym z art. 35 § 3 k.p.a. Niewydanie decyzji w tym terminie, ani terminie dodatkowym wyznaczonym przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, świadczy o bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznając skargę za zasadną, Sąd na podstawie art. 149 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania decyzji w niniejszej sprawie w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych. Obowiązek wykonania nałożonego wyrokiem zobowiązania jest sankcjonowany karą grzywny przewidzianą w art. 154 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.