Uzasadnienie
M. S. wniósł skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzucając mu, że nie zastosował się do wskazań kierownika budowy odnośnie wytrzymałości stropu żelbetowego, wykonanego z betonu klasy B 7,5 w obiekcie budowlanym w R. przy ul. S. [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w sprawie zgodności z prawem rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego w R. przy ul. S. [...] i postanowieniem z dnia 1 lipca 2002 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych. Z treści wskazanego postanowienia wynikało, że zakwestionowano parametry wytrzymałościowe betonu użytego do wykonania stropu nad I piętrem. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 19 lipca 2002 r., [...], w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nakazał M. S. rozbiórkę stropu. Decyzja ta stała się ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr153,poz.1270 ze zm.)–zwanej dalej p.s. a.- do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne. Sprawa sądowoadministracyjna rozumiana jako kontrola przez sąd administracyjny działalności administracji publicznej jest przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne między innymi – zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.s.a. - obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach o jakich mowa w pkt 1-4 tego przepisu, tj. dotyczących:
1)decyzji administracyjnych, 2)postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3)postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skarga M. S. nie wskazuje na to by organy nadzoru budowlanego obu instancji zaniechały wydania aktów lub dokonania czynności o jakich mowa w w/w przepisie p.s.a. Nadto warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność jest wyczerpanie środka prawnego w postaci zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., czego skarżący nie dopełnił.
Mając na uwadze wyżej wskazane względy, skargę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1i 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzec o jej odrzuceniu.