Uzasadnienie
A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 3 kwietnia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W piśmie z dnia 10 marca 2016 r. skarżący wskazał, że Starosta udzielił mu wnioskowanej informacji, co uzasadnia sformułowanie wniosku o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego i modyfikację skargi w zakresie odstąpienia od żądań ujętych w pkt 1, 2 i 3 skargi, to jest od wniosku o uznanie pozostawania organu w bezczynności oraz od zobowiązania do załatwienia jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
W świetle wniosków skargi oraz modyfikacji skargi i wniosku o umorzenie postepowania sformułowanych przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia 10 marca 2016 r. Sąd uznał, że intencją skarżącego było cofnięcie skargi, co prowadziło do zweryfikowania tego cofnięcia w świetle art. 60 p.p.s.a.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w świetle art. 60 p.p.s.a. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa bądź spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W tych okolicznościach, rozpoznanie sprawy na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. w trybie uproszczonym stało się nieaktualne.
Powyższe okoliczności uzasadniają umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwracając skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.