Uzasadnienie
Decyzją z 23 stycznia 2012 r. Prezydent Miasta orzekł na wniosek Sp. z o.o. w W. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] na działce nr [...] przy ul. R. w G..
Wskutek wniesionego odwołania sprawa stała się przedmiotem orzekania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt [...].
Decyzją ostateczną z dnia 3 stycznia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji.
W dniu 10 maja 2013 r., za pośrednictwem Wojewody, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynął wniosek A. J. o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej SKO z dnia 3 stycznia 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 23 stycznia 2012 r. w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt [...].
W dniu 16 maja 2013 r., za pośrednictwem Prezydenta Miasta, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynął wniosek A. J. o tej samej treści. Wniosek został uzupełniony podaniem z dnia 22 lipca 2013 r. wniesionym przez pełnomocnika strony. Wraz z opisanym powyżej podaniem pełnomocnik strony złożył w siedzibie organu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Po zapoznaniu się z treścią wniesionej skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Postanowieniem z dnia 12 września 2013 r. sygn. akt II SAB/Gd 185/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie i zwrócił skarżącemu A. J. ze Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu (skarga została cofnięta).
W dniu 7 listopada 2013 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło podanie z dnia 5 listopada 2013 r., w którym pełnomocnik skarżącego wezwał organ odwoławczy do udzielenia informacji o stanie sprawy i wyznaczenia dodatkowego terminu do rozpoznania złożonego wniosku.
W dniu 8 kwietnia 2014 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła skarga A. J. na bezczynność Kolegium w sprawie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej z 3 stycznia 2013 r. sygn. akt [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta z 23 stycznia 2012 r. w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Po zapoznaniu się z treścią wniesionej skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy. Za niesporną uznał organ okoliczność, że do dnia dzisiejszego sprawa nie została załatwiona i tym samym Kolegium pozostaje w stanie bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpatrzeniu wniesionego przez A. J. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w Gdańsku z 3 stycznia 2013 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. Skarżący wyczerpał wymogi formalne wynikające z przepisów art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., albowiem przed wniesieniem do sądu skargi na bezczynność organu odwoławczego wystąpił pismem z 5 listopada 2013 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Przechodząc do merytorycznej oceny skargi należało uznać jej zasadność.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej p.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia.
Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko. Art. 35 § 1 i 3 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególne skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest uzasadniona. Zasadność skargi została uznana przez Kolegium w odpowiedzi na skargę. Nie ulega bowiem wątpliwości, że organ nie rozpoznał w ustawowym terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a., wniesionego w dniu 10 maja 2013r. wniosku, nie wskazując przy tym przyczyn naruszenia terminu zakończenia sprawy.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego A. J., w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności.
Ponadto, stosownie do wymogu wynikającego z treści art. 149 § 1 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przejawem rażącego naruszenia prawa przez organ odwoławczy było rażące naruszenie przepisu postępowania - art. 35 § 3 k.p.a., polegające na znacznym i nieuzasadnionym przekroczeniu terminu załatwienia przedmiotowej sprawy administracyjnej. Sprawa ta, jak wynika z akt, nie wymaga przeprowadzenia skomplikowanego postępowania wyjaśniającego, lecz dokonania ustaleń i oceny zebranego materiału dowodowego pod kątem właściwej kwalifikacji prawnej. Zaniechanie rozpatrzenia wniosku w terminie ustawowym doprowadziło do wielomiesięcznego stanu bezczynności. Stanowi to niewątpliwie rażące naruszenie normy wynikającej z przepisu art. 35 § 3 k.p.a. i godzi w przewidzianą w art. 12 k.p.a. zasadę szybkości postępowania administracyjnego.
Wobec uwzględnienia skargi Sąd zasądził rzecz skarżącego, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a,. zwrot kosztów postępowania w kwocie 400 zł, obejmujący zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 zł, zwrot opłaty skarbowej w kwocie 17 zł oraz kwotę 283 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.