Uzasadnienie
B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowolnych robót budowlanych.
Z akt administracyjnych nie wynikało aby skarżąca wniosła do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.
W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – dalej jako k.p.a. (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. – takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższej instancji przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a.
W niniejszej sprawie skarżąca nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Skarżąca nie wyczerpała zatem przysługujących jej środków zaskarżenia, co uzasadniało odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt i 6 oraz art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.