Uzasadnienie
A. B. pismami z dnia 13 grudnia 2009 r. (wniosek) i 26 listopada 2009 r. (skarga) zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o rozpatrzenie jego skargi na bezczynność administracji Zakładu Karnego w przedmiocie terminowego przekazywania jego korespondencji. Z treści pism wynika, że skarżący odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym. Skarżący zarzuca, że jego korespondencja jest wysyłana przez administrację ZK z naruszeniem obowiązujących w tym przedmiocie przepisów. Zażądał od sądu administracyjnego uwzględnienia jego skargi w celu ochrony jego praw, gdyż jak twierdzi wyczerpał wszelkie środki odwoławcze w organach nadrzędnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z tego względu, że nie podlega załatwieniu przez sąd administracyjny. Skarga ta nie wszczyna sprawy sądowoadministracyjnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż procedura przyjmowania i wysyłania korespondencji przez osoby osadzone w zakładach karnych, w tym i bezprawne "przetrzymywanie" tej korespondencji przez administrację Zakładu Karnego nie stanowią czynności z zakresu administracji publicznej podlegającej kontroli sądu administracyjnego (por. art. 1- 4 w/w ustawy).
Organizacja przyjmowania korespondencji skazanego przez administrację zakładu karnego uregulowana jest przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 r. w sprawie regulaminu organizacyjno – porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. Nr 152, poz. 1493). Zgodnie z przywołanym przez skarżącego § 17 wskazanego rozporządzenia – korespondencja skazanego jest wysyłana przez administrację zakładu karnego, nie później niż drugiego dnia roboczego od daty jej przekazania przez skazanego, o ile nie podlega zatrzymaniu z przyczyn, o których mowa w art. 105 § 4 kodeksu karnego wykonawczego. Kontrola prawidłowości wykonania tej czynności nie należy jednak do sądu administracyjnego. Osoba kwestionująca prawidłowość działania administracji zakładu może wnieść skargę na działanie jednostek organizacyjnych oraz postępowanie funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej do innych niż sąd administracyjny instytucji.
Sposób dalszego postępowania reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. Nr 151, poz. 1467). Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej, załatwiają wskazane w tym akcie organy. Natomiast zgodnie z art. 7 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.) skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skargi te rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3 kkw (tj. sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji lub w tym wypadku – sąd penitencjarny).
Z uwagi na to, że rozpoznanie sprawy z którą wystąpił skarżący nie należy do kompetencji sądu administracyjnego należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec o odrzuceniu skargi. Pozostałe kwestie podnoszone przez skarżącego w jego pismach i wnioskach odnoszące się do bezprawnego nieprzekazania przez Zakład Karny jego skargi z dnia 26 listopada 2009 r., złożenia jej "odpisu" oraz wniosku o rozpatrzenie sprawy skarżącego tj. naruszania jego praw w odniesieniu do terminowego wysyłania korespondencji na podstawie nadesłanego przez skarżącego odpisu skargi nie miały w sprawie znaczenia z uwagi na to, że w istocie sprawa z którą skarżący zwrócił się do sądu administracyjnego nie należy do jego właściwości.
Zatem nawet wówczas gdyby Zakład Karny przekazał do tut. Sądu pismo skarżącego z 26 listopada 2009 r. (nie wniesione bezpośrednio jako "odpis", lecz nadany w administracji zakładu karnego "oryginał") czy to z własnej woli czy na skutek ukarania go grzywną, to i tak Sąd nie byłby władny do rozpatrzenia skargi i nakazania administracji Zakładu podejmowania czynności w sposób zgodny z cytowanym wyżej przepisem regulaminu.