Uzasadnienie
L. J. Cz. wniosła w dniu 4 sierpnia 2003r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody wskazując, iż skierowała do tegoż organu odwołanie od decyzji odmawiającej przyznania zasiłku okresowego z tytułu bezrobocia, nie otrzymała zaś żadnej odpowiedzi.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wskazał, iż skarżąca pismem z dnia 23 lipca 2003r. (data wpływu do Urzędu: 28 lipca 2003r.) zwróciła się do niego w sprawie odmowy przyznania przez gminę w S. T. zasiłku okresowego, a także nie otrzymania zasiłku w maju 1996r. Pismem znak: [...] udzielono zainteresowanej odpowiedzi. Korespondencji adresatka nie odebrała. Jednocześnie oryginał pisma skarżącej został przesłany do organu pomocy społecznej w S. T. w celu nadania biegu postępowaniu odwoławczemu w dniu 7 sierpnia 2003r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 52 § 1 wskazanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W rozpatrywanej sprawie skarżącej przysługiwało zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia.
Skarżąca zażalenia takiego nie złożyła. Wobec tego skarga skarżącej jest niedopuszczalna.
Podkreślić należy, iż od wskazanej decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie zasiłku okresowego służyło skarżącej prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia - Samorządowego Kolegium Odwoławczego, decyzja zawierała stosowne pouczenie w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.