Uzasadnienie
W dniu 25 czerwca 2012 r. B. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych jednorodzinnych, po uchyleniu decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 października 2007 r. decyzji Wójta z dnia 30 lipca 2007 r. Dołączył do skargi wniosek o ustalenie warunków zabudowy z dnia 15 maja 2007 r.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie wskazując między innymi na okoliczność, iż wnioskiem z dnia 15 marca 2012 r. skarżący wniósł o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dotyczący tej samej inwestycji, co we wniosku z dnia 16 lipca 2007 r., ze zmianą dotyczącą ograniczenia jej terenu. Natomiast wniosek złożony w dniu 16 maja 2007 r. pozostawiony został bez rozpoznania.
Ponieważ z akt administracyjnych sprawy nie wynikało, aby skarżący wniósł do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2012 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, czy po dniu 15 marca 2012 r. zwracał się do organu wyższego stopnia – Samorządowego Kolegium Odwoławczego - z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy.
Pismem procesowym wniesionym w dniu 30 września 2012 r. skarżący udzielił odpowiedzi, z której wynika, że nie zwracał się po dniu 15 marca 2012 r. do Samorządowego Kolegium odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą, skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Do środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy zalicza się również zażalenie do organu wyższego stopnia uregulowane w art. 37 § 1 kpa (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2008, 9 wydanie, str. 835, wyrok WSA w Opolu z dnia 7 listopada 2005 r., sygn. II SAB/Op 13/05, publ. ONSAiWSA z 2006 r., Nr 4, poz. 104).
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z treści przywołanych przepisów wynika, iż warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności.
W sprawie pozostaje bezsporne, że skarżący nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy, po zmodyfikowaniu swojego pierwotnego wniosku pismem z dnia 15 marca 2012 r. (vide: pismo w aktach administracyjnych).
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.