Uzasadnienie
T. W. zwrócił się, we wniosku złożonym na urzędowym formularzu w dniu 1 kwietnia 2016 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez wnioskodawcę pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi on samodzielne gospodarstwo domowe. Jego źródłem utrzymania się jest praca sezonowa od marca do października, za którą otrzymuje wynagrodzenie 1100 zł miesięcznie. Mieszka w mieszkaniu o pow. 26 m2, w domu którego jest współwłaścicielem w ¼ (spadek po matce). Skarżący nie posiada znaczącego majątku ani żadnych oszczędności.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz.270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wskazane przepisy stanowią wyjątek o zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach.
W ocenie referendarza, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację majątkową i dochodową wnioskodawcy oraz nadesłane na wezwanie dokumenty potwierdzające niskie dochody, brak oszczędności i znaczącego majątku należało uznać, że nie jest wnioskodawca w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą, w tym zwłaszcza kosztów związanych z ustanowieniem radcy z wyboru. Tym samym spełnia on ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.