Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 grudnia 2007 roku, skarżący A. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W dniu 2 czerwca 2008 roku, sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącego, adwokata K. P. o uzupełnienie skargi poprzez wskazanie w jakich sprawach (sprawie) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawał w bezczynności, oraz określenia w tych sprawach (sprawie) naruszenia interesu prawnego, a także wykazanie, że wniesienie skargi na bezczynność zostało poprzedzone zażaleniem strony skarżącej z art. 37 K.p.a.
Pełnomocnik skarżącego, w piśmie z dnia 25 czerwca 2008 roku, oświadczył, iż zmuszony jest stwierdzić, że skarżący nie przedstawił mu dowodów na wniesienie zażaleń w trybie art. 37 § 1 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 K.p.a, na niezłatwienie sprawy w terminie, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W przedmiotowej sprawie organem wyższego stopnia jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie. Jednakże skarżący nie skorzystał z możliwości zażalenia do tego organu w trybie 37 K.p.a. Tym samym nie wyczerpał przesłanki wniesienia skargi do sądu określonej w art. 52 § 1 p.p.s.a.
Z tego powodu sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.