Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 27 maja 2004 r., sygn. akt II SAB/Gd 70/02

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Skład
Sędzia WSA Alina Dominiak przewodniczący, sprawozdawca
NSA Małgorzata Gorzeń Asesor
WSA Krzysztof Retyk
Kinga Czernis protokolant
Rozpoznanie
w dniu 27 maja 2004 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi L. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego

Sentencja

  1. 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wydania w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lutego 2001 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego;
  2. 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego L. M. kwotę 620 (sześćset dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

L. M. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wnosząc o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do wydania decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia 27 lutego 2001 r., nr [...] w terminie 30 dni od daty orzeczenia sądu.

W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia 5.02.2000 r. z upoważnienia Miasta Zakład Komunalny w S. Zarząd Dróg i Zieleni nałożył na skarżącego karę pieniężną. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które w dniu 27.02.2001 r. decyzja utrzymało w mocy orzeczenie pierwszoinstancyjne.

W dniu 22.05 2001 r. skarżący skierował do SKO wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Po upływie 5 miesięcy skarżący skierował do SKO pismo z dnia 30.10.2001 r., w którym poprosił w trybie art. 36 § 1 kpa o podanie przyczyn niezałatwienia sprawy administracyjnej w terminie i wskazanie nowego terminu jej załatwienia. W związku z brakiem odpowiedzi skarżący ponownie w dniu 8.02.2002 r. przesłał- do organu wezwanie w trybie art. 36 kpa. Także na to pismo nie otrzymał odpowiedzi.

Wskazał, że zgodnie z art. 35 § 1 kpa organy administracji państwowej są zobowiązane załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a zgodnie z § 3 art.. 35 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji państwowej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 kpa). Na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa). Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów m.in. wówczas, gdy organ nie wydał w terminie decyzji rozstrzygającej sprawę administracyjną.

Po złożeniu wniosku z dnia 22.05.2000 r. skarżący zwrócił się do organu o podanie przyczyny zwłoki i podanie nowego terminu pismem z dnia 30.10.2001 r. Wobec braku odpowiedzi skarżący skierował do SKO - zgodnie z art. 127 § 4 kpa a contrario zażalenie z dnia 8.02.2002 r. Również no to pismo nie doczekał się odpowiedzi.

Wskazał też, że zgodnie z orzecznictwem NSA bezczynność organu administracji w sprawie, w której strona wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji zachodzi wówczas, gdy organ właściwy do rozpatrzenia żądania nie zajmuje co do niego stanowiska w prawem przewidzianym terminie. Wniosek strony o stwierdzenie nieważności decyzji nie wymaga szczególnej formy. Nie ma w tej sytuacji możliwości stosowania art. 64 § 2 kpa, który zezwala organowi na pozostawienie podania bez rozpoznania w przypadku nie usunięcia jego braków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej uwzględnienie.

W uzasadnieniu stwierdziło, że wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji został przewidziany do rozpoznania w grudniu 2002 r., bowiem zdaniem Kolegium taki termin nie wpłynie znacząco na bezpośrednią egzystencję skarżącego, a w sytuacji niemożności dochowania terminów ustawowych, jedynie sprawy dotyczące opieki społecznej są rozpoznawane w terminach zbliżonych do ustawowych. Wobec powyższego Kolegium wniosło o wyznaczenie w/w terminu rozpoznania wniosku złożonego przez skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, zaś zgodnie z treścią art. 35 § 3 kpa - załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Przepis art. 36 § 1 kpa stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Skarżący wniósł wymagane przepisem art. 37 § 1 kpa zażalenie na bezczynność organu, wobec czego wniesienie skargi jest dopuszczalne.

Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

Art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi natomiast, że Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Niesporne było, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie załatwiło sprawy skarżącego w ustawowych terminach.

Wobec zasadności skargi Sąd na mocy art. 149 wyżej przywołanej ustawy orzekł jak w sentencji.

O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie § 2 ust. 1, § 14 ust. 2 w zw. z § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.