Uzasadnienie
W dniu 6 grudnia 2005 r. A. W. wnosiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Starosty. W piśmie zarzuciła temu organowi, że nie wykonał on wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie wskazując, iż jest ona bezzasadna. Starosta wyjaśnił, iż w dniu 8 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Wojewody z dnia 31 grudnia 2001 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę kotłowni ekologicznej.
Organ ten przeprowadził ponownie postępowanie w wyniku którego wydano decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z powodu istnienia inwestycji, dla której taka decyzja miała by być wydana oraz odmówiono wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z tego samego powodu. W związku z powyższym w ocenie organu nie doszło do zaniechania działań nakazanych wyrokiem WSA w Gdańsku.
Natomiast decyzją z dnia 4 stycznia 2006 r. Starosta Powiatowy umorzył postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę kotłowni opalanej słomą w budynku gospodarczym położonym na działce nr [...] w W. [...] Gmina S. W uzasadnieniu podano, iż nie można wydać decyzji o pozwoleniu na budowę dla obiektu budowlanego, który już istnieje. Sprawa niniejsza, w ocenie organu, powinna być rozpatrywana w trybie postępowania o wydanie pozwolenia na użytkowanie. Sprawę przekazano więc, według właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Orzeczenie z dnia 4 stycznia 2006 r. zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewody z dnia 22 lutego 2006 r.
Ponadto wskazano, że skarżąca domaga się rozbiórki kotłowni. Decyzja w tym przedmiocie nigdy nie została wydana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
Wniesiona skarga dotyczyła bezczynności organu. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na nie załatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Z akt sprawy wynika, iż skarżąca nie wyczerpała trybu postępowania w przedmiotowej sprawie. Nie zwracała się z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jak również nie wnosiła zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.