Uzasadnienie
R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący złożył do tut. Sądu na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, to jest poprzez ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w Strzelcach Opolskich, przebywa w nim od 2007 r. Jest zobowiązany do płacenia alimentów w kwocie 900 zł miesięcznie, ma z tego tytułu zadłużenie. Obecnie, pomimo starania się o zatrudnienie w zakładzie karnym, nie pracuje w nim zarobkowo. Wobec tego nie ma żadnego majątku, ani dochodów.
Referendarz sądowy rozpoznając sprawę zważył, co następuje
Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem żądanie przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków, co określa art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." i ustanowienie radcy prawnego.
Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak bowiem wynika z akt obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony, wobec czego nie osiąga on aktualnie żadnych dochodów.
Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i postanowił zwolnić go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niego radcę prawnego z urzędu.
Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym jest podana w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Skarżący obecnie jest osobą pozbawioną wolności i nie wykonuje żadnego zajęcia zarobkowego, mając zatem na uwadze wykazany przez skarżącego stan materialny, pokazujący, że nie ma on praktycznie żadnych środków finansowych do własnej dyspozycji, z których mógłby opłacić jakiekolwiek koszty postępowania, referendarz sądowy uznał, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w całości.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.