Uzasadnienie
Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo określone jako wniosek o ukaranie. W żądaniu skargi wniósł o nałożenie na Radę Gminy dotkliwej sankcji dyscyplinującej, a ponadto wniósł o nakazanie Radzie udzielenia mu odpowiedzi na jego pisma wskazane w uzasadnieniu skargi oraz umożliwienie mu w przyszłości wykonywania zdjęć z akt sprawy. W uzasadnieniu skargi podniósł, że nie otrzymał odpowiedzi na swoje pisma, w których domagał się doręczenia mu kopii protokołu odbioru przyłącza wodociągowego wybudowanego na nieruchomości skarżącego.
Ponadto nie otrzymał również odpowiedzi na swoje pisma, w których domagał się od Rady usunięcia wszelkich instalacji znajdujących się na jego nieruchomości, a także doręczenia mu decyzji, na podstawie której zezwolono na budowę linii telekomunikacyjnej. W dalszej części uzasadnienia skargi podniósł, że Wójt Gminy błędnie go poinformował o dacie sesji Rady Gminy, a także przewodniczący Rady Gminy wprowadził Wojewodę w błąd udzielając mu odpowiedzi wyjaśniającej sprawę skarżącego. Stwierdził również, że nie otrzymał uzasadnienia do uchwały Rady Gminy nr [...] oraz protokołu z sesji Rady z dnia 30 czerwca 2011 roku.
Analizując treść skargi Sąd doszedł do wniosku, że w istocie skarżący zwalcza bezczynność Rady Gminy w doręczeniu mu określonych w skardze dokumentów dotyczących skierowanego przez skarżącego do Rady żądania usunięcia z terenu jego nieruchomości wodociągu i innych znajdujących się tam instalacji.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie wskazując, że protokół odbioru ostatecznego i przekazania do użytkowania przyłącza wodociągowego dla działki skarżącego został spisany przy udziale J. G., który podpisał i otrzymał ww. protokół. Odpowiedź na wniosek o usunięcie wszelkich instalacji umieszczonych na nieruchomości skarżącego została mu wysłana i odebrana w dniu 16 września 2008 roku przez B. G., zaś w dniu 19 sierpnia 2011 roku skarżący odebrał przesłany mu tekst uchwały Rady Gminy nr [...]. Z kolei o wydanie kopii protokołu z sesji Rady z dnia 30 czerwca 2011 roku skarżący nie występował.
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne wynika z art. 3 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Obejmuje on między innymi skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Bezczynność organu administracji publicznej może zatem dotyczyć wyłącznie sytuacji, gdy na organie ciąży obowiązek wydania:
- – decyzji administracyjnej;
- – postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty;
- – postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- – innego niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 w/w ustawy aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- – pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie.
W przedmiotowej sprawie żaden z powyższych przypadków nie zachodził. Działania, jakich oczekuje skarżący od Rady Gminy, nie stanowią bowiem opisanych powyżej przejawów władczego działania organów administracji publicznej w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego. Udzielnie odpowiedzi na kierowane przez skarżącego pisma, czy też doręczenie protokołów odbioru wykonanych inwestycji, a także podjętych uchwał oraz protokołów z sesji Rady nie może być utożsamiane z wydaniem decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, jak również interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Z akt nadesłanych przez Radę Gminy wynika przy tym, że skarżący domaga się od organów Gminy podjęcia działań zmierzających do usunięcia z jego nieruchomości wszelkich instalacji na niej występujących. Podkreślić należy, że tego rodzaju żądania mają swoje źródło w prawach podmiotowych o charakterze cywilnoprawnym. Żądanie opróżnienia nieruchomości z cudzych rzeczy może kierować do innych osób wyłącznie osoba, której służy do nieruchomości określony tytuł prawny. W tym zakresie nie zachodzi podstawa do wydawania jakichkolwiek aktów władczych przez organy administracji publicznej. Jeżeli określone instalacje, istniejące na nieruchomości skarżącego, stanowią własność innych osób, to skarżący winien do tych osób kierować określone roszczenia cywilnoprawne. W szczególności wskazać należy, że Gmina S., w odniesieniu do instalacji stanowiących jej własność, działać może wyłącznie z wykorzystaniem instrumentów prawnych wynikających z uprawnień właścicielskich, nie zaś wynikających z uprawnień władczych służących jej organom, jako organom administracji publicznej.
Biorąc powyższe pod uwagę należało uznać, że Rada Gminy nie była w niniejszej sprawie zobowiązana do wydania jakiegokolwiek władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w przedmiocie usunięcia instalacji, jak również w przedmiocie doręczenia skarżącemu określonych w skardze dokumentów dotyczących usunięcia tej instalacji. Z tego względu zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność Rady Gminy nie jest bezczynnością organu administracji publicznej, a zatem nie mieści się w granicach właściwości sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy
- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.