Uzasadnienie
K. R., M. R. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie pozwolenia na przebudowę obiektu budowlanego położonego w S. przy ul. A. [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 listopada 2010 r. skarżący zostali wezwani do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracali się do Wojewody z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta.
W wykonaniu powyższego wezwania pełnomocnik skarżących, pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. wyjaśnił, że skarżący nie zwracali się do Wojewody z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Zdaniem pełnomocnika zażalenie takie nie przysługuje w sytuacji pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.
Takim środkiem w wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. jest zażalenie do organu wyższej instancji przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a.
Skarżący nie wykazali, jak również nie wynikało to z akt administracyjnych, że w myśl art. 37 § 1 k.p.a. wnieśli zażalenie do organu wyższego stopnia tj. Wojewody na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta. Podnoszona przez pełnomocnika skarżących okoliczność, że wniosek o udzielenie pozwolenia na przebudowę został przez Prezydenta Miasta pozostawiony bez rozpatrzenia w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie zwalniała skarżących od wyczerpania ww. środka zaskarżenia.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Odnośnie zwrotu kosztów postępowania Sąd, w punkcie drugim sentencji postanowienia, orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.