Uzasadnienie
Działający z upoważnienia Prezydenta Miasta T. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. decyzją z dnia 9 listopada 2010 r. Nr [...], odmówił zmiany decyzji własnej z dnia 30 kwietnia 2010 r. nr [...] w sprawie uchylenia decyzji z dnia 12 października 2007 r. nr [...] w sprawie przyznania J. W. zasiłku stałego oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.
Od powyższej decyzji, podaniem z dnia 23 listopada 2010 r., odwołanie złożył J. W..
Organ I instancji pismem z dnia 30 listopada 2010 r. nr [...] przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego celem rozpoznania. Sprawy wpłynęła do Kolegium w dniu 2 grudnia 2010 r. i została zarejestrowana pod numerem [...].
W dniu 14 stycznia 2011 r. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, domagając się zobowiązania Kolegium do wydania w terminie 14 dni decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący wskazał, iż Kolegium poinformowało go, że jego sprawa zostanie najszybciej rozpatrzona za 7 – 8 miesięcy. W ocenie skarżącego wskazany okres czasu jest niewspółmiernie długi do ważności jego sprawy. Skarżący podniósł, iż nie ma środków do życia i każdy dzień zwłoki to dla niego przymieranie głodem. Sprawa z zakresu pomocy społecznej jego zdaniem powinna być rozpatrzona niezwłocznie.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej uwzględnienie i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy. Kolegium podało, iż przewidywany termin rozpoznania sprawy to maj 2011 r. W tym stanie rzeczy Kolegium wniosło o wyznaczenie terminu zbliżonego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jako zasadna podlegała uwzględnieniu.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów - między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Okoliczności niniejszej sprawy nie są sporne, a wniesiona skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpatrzeniu odwołania skarżącego wniesionego od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 9 listopada 2010 r. Nr [...]. Do dnia rozprawy przed Sądem nie zapadła decyzja w wyniku rozpatrzenia odwołania od wskazanej wyżej decyzji, złożonego przez J. W. w dniu 25 listopada 2010 r.
Rozważając niniejszą sprawę należy wskazać, że bezczynność organu jest stanem ciągłym, w jakim on pozostaje po upływie terminu określonego na załatwienie sprawy. Gdy bezczynności dopuszcza się organ I instancji, skargę do sądu można wnieść po spełnieniu koniecznego warunku formalnego, jakim jest zażalenia do organu wyższego stopnia. Jednakże przy bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego (jak w niniejszej sprawie) nie egzekwuje się tego warunku, gdyż nie ma nad nim organu wyższego stopnia, do którego wnosi się zażalenie, a przewidziane w art. 52 § 3 p.p.s.a. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie dotyczy spraw załatwianych w formie decyzji administracyjnej. Stanowisko taki utrwalone jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak wskazuje między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 480/2006 (Baza orzeczeń Lex nr 188512) "gdy w bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej rozstrzyganej decyzją administracyjną pozostaje samorządowe kolegium odwoławcze, stronie przysługuje skarga na bezczynność tego organu do sądu administracyjnego, gdyż nie ma w postępowaniu przed tym organem żadnego środka zaskarżenia do zwalczania bezczynności na drodze administracyjnej". Z tych przyczyn skargę należało uznać za dopuszczalną, bez konieczności zachowania warunku, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa.
Zważyć należy, iż co do zasady organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 ust. 1 kpa). W myśl art. 104 § 1 kpa przez załatwienie sprawy należy rozumieć wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 ust. 3 kpa).
W świetle przytoczonych wyżej okoliczności sprawy niesporne jest, że w chwili wniesienia skargi upłynął miesięczny termin do rozpatrzenia odwołania, liczony od daty jego wpływu do organu, co miało miejsce w dniu 2 grudnia 2010 r. Tym samym Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostaje w nieuzasadnionej bezczynności.
Trzeba zauważyć, że niezałatwienie sprawy w terminie narusza zasadę sformułowaną w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, co odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwiania spraw określonych w art. 35 i 36 kpa. Obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 kpa) pozostaje także w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i art. 8, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa (tak m.in. wyrok NSA z dnia 6 października 2000 r., sygn. akt IV SA 105/00, Baza orzeczeń LEX nr 53462).
Mając na uwadze przytoczone powyżej niesporne okoliczności i uznając, że istnieje stan bezczynności organu odwoławczego, Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał Samorządowe Kolegium odwoławcze do wydania rozstrzygnięcia w sprawie odwołania J. W. od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 9 listopada 2010 r. Nr [...] w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku, na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.