Uzasadnienie
Prezydent Miasta, na podstawie art. 17 ust. 1 i 5 pkt 2, art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), decyzją z dnia 13 sierpnia 2010 r. nr [...], odmówił L. C. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w związku z opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny M.C..
L. C. wniosła w dniu 23 sierpnia 2010 r. odwołanie od powyższej decyzji.
Organ I instancji pismem z dnia 25 sierpnia 2010 r. przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego celem rozpoznania. Sprawa wpłynęła do Kolegium w dniu 30 sierpnia 2010 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt [...].
W dniu 1 grudnia 2010 r. L. C. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania wniesionego w dniu 23 sierpnia 2010 r. Skarżąca wniosła o spowodowanie rozpatrzenia sprawy przez Kolegium, wskazując, iż jest osobą pozostająca w chwili obecnej bez środków do życia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy. Organ wyjaśnił, że z uwagi na dużą ilość spraw, przewidywany termin rozpoznania odwołania skarżącej został wyznaczony na kwiecień 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jako zasadna podlegała uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów - między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Wniesiona przez L. C. skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu odwołania skarżącej wniesionego od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 13 sierpnia 2010 r. Okoliczności niniejszej sprawy są bezsporne.
W sytuacji, gdy bezczynności dopuszcza się organ I instancji, skargę do Sądu można wnieść po spełnieniu warunku zażalenia do organu wyższego stopnia, natomiast przy bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego nie egzekwuje się tego warunku, gdyż nie ma nad nim organu wyższego stopnia, do którego wnosi się zażalenie, a przewidziane w art. art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie dotyczy spraw załatwianych w formie decyzji administracyjnej. W postanowieniu z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 480/2006 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. W przypadku jednak, gdy w bezczynności pozostaje samorządowe kolegium odwoławcze lub minister w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a., to wówczas tryb przewidziany w ww. art. 37 k.p.a. nie ma zastosowania. Nad tymi organami nie ma bowiem w postępowaniu administracyjnym organów wyższego stopnia. (Lex nr 188512)
Z tych przyczyn skargę należało uznać za dopuszczalną.
Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko. Art. 35 § 1 i 3 k.p.a. stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególne skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Z mocy art. 140 k.p.a. przepisy te znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest uzasadniona. Nie ulega wątpliwości, że organ nie rozpoznał wniesionego w dniu 23 sierpnia 2010 r. odwołania w ustawowym terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a., a organ w odpowiedzi na skargę uznał ją za uzasadnioną.
Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności i uznając, że stan bezczynności organu zaistniał, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązał organ do rozpatrzenia odwołania L. C. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 13 sierpnia 2010 r., w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności.