Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 16 marca 2020 r., sygn. akt II SAB/Gl 1/20

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia WSA Andrzej Matan przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 16 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie wydania decyzji w przedmiocie przyznania usługi opiekuńczej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 9 grudnia 2019 r. A. W. (dalej: skarżący) złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie wydania decyzji w przedmiocie przyznania usługi opiekuńczej.

Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w G., działając na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta G., przesłał powyższą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., wskazując że skarżący błędnie zaadresował skargę do Rady Miasta G. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący przed jej złożeniem nie wniósł uprzednio ponaglenia do właściwego organu.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 stycznia 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi wniósł do organu ponaglenie w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu dnia 4 lutego 2020 r. środkami komunikacji elektronicznej, zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia (k. 36).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy środkiem tego rodzaju jest ponaglenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 i § 3 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wyczerpał toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedził skargi ponagleniem do właściwego organu.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.