Uzasadnienie
W dniu [...]r. Rada Miejska w G. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zadania inwestycyjnego "Modernizacja infrastruktury tramwajowej w Aglomeracji [...]" w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata [...]. Treścią uchwały była intencja realizacji ww. zadania inwestycyjnego pod warunkiem uzyskania dofinansowania w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata [...].
Pismem z dnia [...] r. skarżący wystąpił z wezwaniem Rady Miejskiej w G. o usunięcie naruszenia interesu prawnego mieszkańców Miasta G. na skutek niepodjęcia czynności nakazanych prawem oraz podjęcie działań naruszających prawo. Organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie
Wobec powyższego skarżący pismem z dnia [...] r. powołując się na przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wobec zaistniałych wątpliwości co do treści skargi wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez dokładne oznaczenie organu, którego skarga dotyczy, a mianowicie czy organem jest Rada Miejska w G. czy Prezydent Miasta G. oraz oznaczenie przedmiotu skargi przez wskazanie aktu wydanego przez ten organ bądź, jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu, wówczas wskazanie na czym ta bezczynność polega, jakiego konkretnie aktu nie wydaje organ.
W odpowiedzi na powyższe skarżący oświadczył, iż wnosi skargę w trybie art. 101 ww. ustawy na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie niepodjęcia czynności w sprawie modernizacji infrastruktury tramwajowej tj. niewypełnienia obowiązującej uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] r. Dodał, iż wypełnienie przez Prezydenta powyższej uchwały miało polegać na przygotowaniu stosownego porozumienia z Zarządem Spółki "A" dotyczącym realizacji zadań modernistycznych infrastruktury tramwajowej zaplanowanych na terenie G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Przywołany przez skarżącego jako podstawa skargi art. 101 wyżej cytowanej ustawy o samorządzie gminnym stanowi, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Tym samym przepis ten przewiduje dopuszczalność wnoszenia, pod określonymi warunkami, skarg na uchwały i zarządzenia, nie zaś na sposób realizacji uchwał bądź brak takiej realizacji przez organ wykonawczy gminy. Wskazany przepis koresponduje w tym zakresie z określającym właściwość sądów administracyjnych art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.). Stosownie bowiem do przywołanego przepisu sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl przytoczonego przepisu skarga odnosząca się do działań organów jednostek samorządu terytorialnego jest zatem dopuszczalna jedynie w przypadku gdy przedmiotem skargi jest akt organu podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej. Punkt 8 cytowanego wyżej ustępu nie zezwala natomiast na wnoszenie skarg na bezczynność organu jednostki samorządu terytorialnego, niezależnie od tego czy chodzi o bezczynność w zakresie wydania aktu, do wydania którego organ jest zobligowany, czy też, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, bezczynność dotyczy, zdaniem strony, nie wykonywania uchwał przez organ wykonawczy.
W konsekwencji wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Tym samym podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.