Uzasadnienie
I. M. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.), według którego wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości, siedzibę ma organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Ponadto zgodnie z treścią art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie skarżący określił, że jego skarga dotyczy bezczynności Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.
Z uwagi na to, że organ ten ma siedzibę w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a. sprawę należało przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.