Uzasadnienie
Pismem opatrzonym datą nagłówkową [...] r., nadanym w placówce pocztowej, jak wynika z pieczątki na kopercie, w dniu 6 lutego 2017 r., które to pismo wpłynęło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w dniu 8 lutego 2017 r., J. W. wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność PINB w zakresie stanu technicznego przewodów kominowych domagając się zobowiązania organu do załatwienia przedmiotowej sprawy w terminie 14 dni, stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznania od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz powzięcia kroków mających na celu zapobieżenie naruszenia prawa w przyszłości.
W uzasadnieniu strona wskazała, że skargę poprzedziła zażaleniem które jednak pozostało bez efektu albowiem postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uznano zażalenie za niezasadne.
Wskazała następnie, że pomimo upływu czasu organ dalej nie podjął żadnych czynności faktycznych w związku z jej wnioskiem dotyczącym stanu przewodów kominowych, nie licząc prowizorycznej kontroli, a tym samym jej wniosek z 2015 r. pozostaje nierozpoznany.
W odpowiedzi PINB wskazał, że skarga została sporządzona i wniesiona już po wydaniu decyzji nr [...] z dnia [...] r., potwierdza to również fakt wniesienia odwołania od decyzji PINB. Z ostrożności procesowej należy również podnieść, zdaniem organu, iż skarżąca bezzasadnie zarzuca mu bezczynność. Organ po otrzymaniu zgłoszenia J. W. wszczął bowiem postępowanie z urzędu w dniu 10 sierpnia 2015 r. Po zebraniu materiału dowodowego w sprawie, w której skarżąca nie uczestniczyła jako strona postępowania, PINB wydał decyzję nr [...] z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania. Postępowanie odwoławcze od decyzji PINB zostało umorzone decyzją Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Następnie J. W. wniosła skargę na decyzję [...]WINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wyrok WSA w Gliwicach, uchylający decyzję [...]WINB, zapadł w dniu 15 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/GI 100/16.
W wyroku tym Sąd zauważył, iż nieuznanie skarżącej za stronę postępowania nie zostało wystarczająco uzasadnione. Decyzją z dnia [...] r. [...]WINB przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Mając na uwadze wytyczne organu wyższej instancji, PINB w Z. dopuścił skarżącą do postępowania w charakterze strony. Ponowną kontrolę nieruchomości przy ul. [...] w Z. wyznaczono na dzień 15 listopada 2016 r. Z kontroli przeprowadzonej wraz z udziałem skarżącej sporządzono protokół oraz przyjęto fotokopie oceny technicznej. Organ pismem z dnia [...] r. wezwał [...] Spółdzielnię Mieszkaniową do przedstawienia aktualnych dokumentów związanych z użytkowaniem obiektu oraz informacji związanych ze zgłaszanymi przez skarżącą zastrzeżeniami. W dniu 21 listopada 2016 r. wpłynęło pismo skarżącej o zastrzeżeniach do protokołu, natomiast w dniu 28 listopada 2016 r. zażalenie na bezczynność.
W dniu 2 grudnia 2016 r. PINB wezwał Spółdzielnię do przeprowadzenia kontroli, celem zweryfikowania zagrożenia bezpieczeństwa. W dniu 8 grudnia 2016 r. przedstawiciele PINB uczestniczyli w kontroli przeprowadzonej przez zarządcę obiektu. W dniu 15 grudnia 2016 r. skarżąca dostarczyła dodatkowe fotografie stropu. Zarządca nieruchomości przedstawił wymagane protokoły w dniach 19-23 grudnia 2016 r. oraz poinformował jednocześnie, że do zarządcy budynku nie wpłynęły żadne informacje od innych mieszkańców budynku wskazujące na jakiekolwiek nieprawidłowości. Po przeanalizowaniu całego zebranego materiału dowodowego pismem z dnia [...] r., poinformowano strony postępowania o możliwości zapoznania się w terminie 7 dni z aktami sprawy przed wydaniem decyzji. Skarżąca pismem z dnia [...] r. złożyła zastrzeżenia co do zebranego materiału dowodowego. Po rozważeniu ww. zastrzeżeń organ wydał decyzję nr [...] z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. 2016, poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.) Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a. obejmując m.in. skargi na bezczynność organu.
Podkreślenia wymaga nadto, że skargę na bezczynność domagającą się wyznaczenia organowi terminu, w którym zobligowany będzie załatwić sprawę, w odróżnieniu od skargi na przewlekłość postępowania, można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy. Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie może być bowiem środkiem alternatywnym bądź komplementarnym w stosunku do wniesienia środków zaskarżenia na wydaną przez organ decyzję. W takiej sytuacji stronie niezadowolonej z treści decyzji organu przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia. W postępowaniu odwoławczym skarżący może kwestionować prawidłowość wydania decyzji i zgodność rozstrzygnięcia ze stanem faktycznym i złożonym wnioskiem (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. IV SAB/Wa 251/16, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 października 2014 r. sygn. akt II SAB/Gl 65/14, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia sygn.. akt II OSK 42/15, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 337/14, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 937/11).
W konsekwencji skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji, a nadto, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, równolegle z wniesieniem środka odwoławczego od wydanej decyzji, jest niedopuszczalna.
Jak wynika z akt sprawy organ I instancji, którego bezczynność jest jak wskazuje skarżąca w skardze jej przedmiotem, w dniu [...] r, wydał decyzję nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w Z. Decyzja ta została stronie doręczona w dniu 24 stycznia 2017 r. o czym świadczy podpisane przez nią zwrotne poświadczenie odbioru. W dniu 6 lutego 2017 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej kierowaną do tut. Sądu skargę na bezczynność organu, która to skarga wpłynęła do PINB w dniu 8 lutego 2017 r. Równolegle, w dniu 7 lutego 2017 r., skarżąca wniosła kierowane do organu II instancji odwołanie od ww. decyzji.
W dacie wniesienia do Sądu skargi na bezczynność organu organ niewątpliwe nie pozostawał zatem w bezczynności, a taki stan rzeczy, powoduje, zdaniem Sądu, niedopuszczalność skargi. Przepisy prawa nie dopuszczają bowiem możliwości wniesienia skargi na bezczynność podnoszącej, iż decyzja w sprawie wydana nie została i domagającej się zobowiązania organu do jej wydania w określonym terminie podczas gdy w rzeczywistości decyzja została już wydana i stronie doręczona, a strona niezadowolona z jej treści wniosła środek odwoławczy.
Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.