Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 października 2024 r. T. S. (dalej: "skarżący") wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R., imieniem którego działa Miejski Konserwator Zabytków w R., w przedmiocie wyegzekwowania obowiązku przywrócenia budynku do stanu pierwotnego.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do wykazania, czy przed złożeniem skargi bezczynność wniósł on ponaglenie w rozumieniu art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), dalej powoływanej jako: "k.p.a.". Wezwanie w tym przedmiocie doręczono skarżącemu w dniu 28 listopada 2024 r. za pośrednictwem systemu ePuap. Pozostało ono bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadku bezczynności lub przewlekłości organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2).
W rozpatrywanej sprawie z akt nie wynika, aby skarżący poprzedził złożenie skargi na bezczynność organu, składanej do Sądu, ponagleniem zgodnie z art. 37 k.p.a. Skarżący nie wykazał tego także w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 28 listopada 2024 r. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a.