Uzasadnienie
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – zwana dalej K.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie Z. B., pomimo wezwania Sądu, nie przedstawił dowodu pozwalającego stwierdzić, że wystąpił z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu wyższego stopnia nad Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G.– którym zgodnie z treścią art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 145 ze zm.) jest Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej. Wobec tego uznać trzeba, że złożona skarga jest przedwczesna, a w konsekwencji, jako niedopuszczalna, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.