Uzasadnienie
Rozstrzygana sprawa dotyczy skargi F. S., zam. w C. przy ul. [...], na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. Dnia 29 października 2015 r. złożył on wniosek o przeprowadzenie kontroli prawidłowości wykonania remontu i wymiany ciągów kanalizacyjnych w bloku przy ul [...] w C. Z wniosku F. S. i Z. S. przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w C. toczyło się również postępowanie w sprawie robót polegających na likwidacji przecieków w instalacji wodno-kanalizacyjnej w łazience lokalu mieszkalnego przy ul. [...]. Ostatecznie postępowanie to zakończyło się decyzją PINB w C. z dnia [...] r. nr [...] umarzającą postępowanie. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...]. Przyczyną orzeczenia o umorzeniu było to, że roboty wykonane w lokalu nie podlegały reglamentacji przepisami prawa budowlanego.
Po wydaniu decyzji z dnia [...] r. F. S. złożył inny wniosek o przeprowadzenie kontroli przez organ nadzoru budowlanego (dnia 29 października 2015 r.). Dotyczył on kontroli prawidłowości wykonania remontu i wymiany ciągów kanalizacyjnych w całym bloku przy ul. [...] w C. Dnia 23 grudnia 2015 r. F. S. złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo zatytułowane "skarga" na bezczynność PINB w C. Podniósł, że od dnia 29 października 2015 r., kiedy to został złożony wniosek o przeprowadzenie kontroli, organ administracji nie podjął jakichkolwiek działań.
Pismem z dnia [...] r. organ II instancji poinformował F. S., iż w postępowaniu PINB w C. nie dopatrzył się bezczynności. Wskazał, że sprawa kontroli remontu instalacji wodno-kanalizacyjnej została umorzona decyzją organu I instancji z dnia [...] r. Powołał się przy tym na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego skierowane do organu II instancji (z dnia [...] r.) w związku z odwołaniem F. S. i Z. S. od decyzji umarzającej postępowanie. Pismo to zostało skierowane również do wiadomości obecnie skarżącego. Wynika z tego pisma, że F. S. i Z. S. zostali uznani za strony w postępowaniu dotyczącym nieszczelności instalacji wodno-kanalizacyjnej w mieszkaniu nr [...]. To postępowanie zakończyło się jednak w opisany wyżej sposób.
Pismem złożonym za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia 5 kwietnia 2016 r. F. S. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. w związku z żądaniem przeprowadzenia kontroli skierowanym do organu dnia 29 października 2015 r.
Odpowiadając na tę skargę organ administracji podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] r. uzupełniając je wykazem czynności podejmowanych w sprawie przez organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 – dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Z kolei zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Ponadto - w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. - sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala (art. 151 p.p.s.a.). Zauważyć również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 określanej dalej jako k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie składu orzekającego w sprawie zostały spełnione przesłanki przewidziane w art. art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. Skarżący złożył "skargę" na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W sprawie bezsporne jest, że skarżący dnia 29 października 2015 r. złożył do PINB w C. wniosek o przeprowadzenie kontroli prawidłowości wykonania remontu i wymiany ciągów kanalizacyjnych w bloku przy ul. [...] w C. Z akt administracyjnych wynika również, iż w związku z tym wnioskiem organ administracji nie podjął jakichkolwiek działań uznając (co wynika z pisma z dnia [...]r.), że wniosek skarżącego z dnia 29 października 2015 r. został w istocie załatwiony decyzją z dnia [...] r. nr [...].
W ocenie składu orzekającego stanowisko zaprezentowane przez organy administracji nie jest uzasadnione. Bez wątpienia w sprawie został złożony wniosek o podjęcie czynności przez organ administracji a ten ostatni nie podjął działań przewidzianych prawem. Sąd nie odnosi się do tego, czy wniosek skarżącego z dnia 29 października 2015 był tożsamy z wnioskiem rozpatrzonym decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Nie jest również rolą Sądu badanie, czy skarżący ma interes prawny w żądaniu przeprowadzenia kontroli instalacji wodno-kanalizacyjnej w całym budynku położonym przy ul. [...] w C. Jednakże obowiązkiem organu było załatwienie sprawy w sposób przewidzianym prawem. Mogło to nastąpić przez przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego. Jeśli organ uznałby zaś, że F. S. nie ma interesu prawnego w sprawie, bądź sprawa została już rozstrzygnięta ostatecznie decyzją PINB w C., winien zastosować rozwiązanie przewidziane w art. 61a § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem "gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania". Jak wspomniano wyżej, Sąd nie przesądza występowania w sprawie przesłanek przewidzianych w art. 61a k.p.a., jednakże w razie ich zaistnienia przepis powyższy winien być zastosowany.
W takim stanie rzeczy, w oparciu o art. art. 149 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Nie stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, gdyż pomiędzy wnioskiem skarżącego a jego skargą upłynął okres krótszy niż dwa miesiące. Niezależnie od tego Sąd zwraca uwagę, iż trwało wówczas postępowanie odwoławcze przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. dotyczące decyzji PINB z dnia [...] r. nr [...]
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.